Skeer

Michelle is getrouwd met Marcel en moeder van Amber (11) en Nova (6).

‘Die auto is echt skeer,’ zegt mijn zesjarige over de oude en vooral vieze auto naast ons in het parkeervak. Ik schiet in de lach. Zo’n uitspraak is hilarisch met het piepstemmetje van een kind uit groep 3. Ze kijkt me aan terwijl ik dubbel lig van het lachen en reageert dan met een boevig ‘bruh’.

Op zulke momenten kan je me opvegen, want het valt in dezelfde categorie als woordjes die ze verkeerd zegt, zoals lullie (jullie) en doteram (boterham). Ik vind werkelijk niets grappiger én schattiger. Het is in ieder geval totaal anders dan als haar zus, van wie ze dit arsenaal aan pubertaal kopieert, het zegt. Vooral dankzij de verveelde blik die er bij die puber meestal op volgt.

Moet ik haar niet corrigeren?

Maar het ge-bruh van ons ukkie met haar bolle wangen doet me soms ook twijfelen, nu ze in groep 3 zit waar de taalvorming volop aan de hand is. Moet ik haar niet corrigeren als ze er weer eens een ‘what tha hèèèlll?’ uitgooit als ze haar verbazing over iets wat ze ziet wil benadrukken? Of haar zeggen dat ze niet alles ‘skeer’ hoeft te noemen, zoals de skere drol waarvan ze na haar toiletbezoek verslag deed en waar ik natuurlijk weer heel on-opvoedkundig en hard om moest lachen?

‘Zeg dit maar niet in de klas Noof,’ zeg ik er vaak achteraan, maar daar blijft het op dit moment bij; mijn vertedering voor haar pubertaal in piepstem wint het van mijn opvoedkundige regels. Nova zal tenslotte ook na een paar keer knipperen met mijn ogen veranderen in een rollende ogen-puber.

En verder zal ik Amber instrueren dat ze het een beetje netjes houdt met haar taalgebruik rond haar zusje, zodat het vermaak onschuldig blijft en er geen ziekte- of religie-gerelateerde scheldtoestanden uit het mondje van onze zesjarige komen.

‘Mama?’ vraagt Nova een paar dagen later.
‘Ja, liefste?’
‘Ik ben nu zes, maar als ik jarig ben, dan word ik zeven,’ zegt ze met een opvallend boevig gezichtje.
Ik kijk haar met grote ogen aan. Nee toch, denk ik, nee nee NEE.
Ze kijkt me een paar seconden grijnzend aan en roept dan uit volle borst: ‘SIX SEVEN!’, de verreweg irritantste cijfercombinatie van het moment.

Er is veel schattig aan pubertaal in piepstem, maar ook ik heb een grens.