Die andere moeders

Dit blog maak ik niet alleen. Sanne, Inge, Daniëlle, Miloe, Sanne, Lisa, Anke en Maud helpen mij. Ze stellen zichzelf hieronder voor.

Sanne Windey

Ik heb altijd gezegd dat ik geen kinderen wilde. Het leek mij een veel beter idee om gewoon een leuke tante te worden. Met gezellige logeerpartijtjes waarbij ze lekker lang mogen opblijven en ze dan de volgende dag huilend van vermoeidheid weer aan hun ouders meegeven. Wel de lusten, niet de lasten. Ik vond het wel prima dat mijn leven gewoon om mij draaide.

Tot ik mijn lief tegenkwam. (start vioolmuziek)

Met hem zag ik het wel zitten. En dat bleek terecht, want met Jeroen heb ik nu de twee leukste kinderen van de wereld gekregen. Onze dochter Lieve, van zeven jaar, die haar verlegen en gevoelige kant uitstekend weet te combineren met een flinke dosis pit en onze zoon Pepijn, van vijf, die zo graag contact met je zoekt en vrijwel altijd vrolijk is.

Om naast mijn baan een relaxte moeder te zijn en te blijven is best een uitdaging. Soms gaat het me goed af, maar er zijn ook momenten waarop ik heel hard ‘MAAR JE KRIJGT ER ZO VEEL VOOR TERUG’ wil gillen. Over die momenten schrijf ik graag.

Ik vind het ontzettend leuk om mijn verhalen nu met jullie te delen en hoop vooral dat je er iets in herkent en ik je even aan het lachen kan maken. Want zonder humor is het al helemaal niet te doen. Toch?’

De blogs van Sanne lezen? Klik hier!

foto's (1)

© Foto’s gemaakt door Jaime de Meij

Inge van der Schee

Al bijna 20 jaar is schrijven mijn werk. Al bijna 9 jaar ben ik moeder. Die twee mijlpalen komen nu hier samen op het blog van Relaxte moeders. Hoe relaxt ik ook zou willen zijn, ergernissen, korte lontjes, ruzies, of discussies zoals Quin zegt, net dát verkeerde zeggen, komen ook in mijn gezin voor. Daar wind ik geen doekjes om. En dat wil ik ook niet.

Mijn hart breekt als ik zie dat kinderen niet veilig kunnen opgroeien. Dat ze niet de liefde en geborgenheid kunnen ervaren die ik zelf heb mogen ervaren. Dat is ook een van de redenen geweest dat ik als student als vrijwilliger bij de Kindertelefoon begon. Een luisterend oor ontbreekt in meer gezinnen dan ons lief is. En daar, tussen de telefoondiensten door, ontwaarde ik óók de man van mijn dromen. Ook hij vond en vindt het het allerbelangrijkst dat kinderen hun verhaal kwijt kunnen. We trouwden en kregen twee kinderen. De een gaat naar groep 6, de ander bijna naar groep 1. Het duurde bij ons ‘even’ voordat we toe waren aan nummer 2, zullen we maar zeggen.

Naast mijn werk als redacteur, ben ik ook weerbaarheidstrainer bij De Dappere Draak. Kinderen lopen als een rode draad door mijn leven en carrière. Met mijn blogs hoop ik andere moeders een hart onder de riem te kunnen steken door eerlijk en kwetsbaar te zijn. Kinderen grootbrengen is niet altijd makkelijk. En aan dat luisterend oor ontbreekt het thuis echt wel eens. Daarover eerlijk zijn, kan onze kinderen alleen maar ten goede komen.

Dus daarom schrijf ik. Om mezelf scherp te houden. Maar vooral ook: om er de lol van in te zien. (die andere moeders doen ook maar wat;-)

De blogs van Inge lezen? Klik hier!

Daniëlle Koudijs

Profiel foto bio DanielleIk ben een jongensmoeder van een kleuter en een peuter en sinds 2019 is er een klein meisje bij. Geloof is mijn drijfveer, schrijven en zingen mijn passie. Verder ben ik docent bij de Entree-opleidingen van het MBO. Omdat ik het leven als moeder best een uitdaging en een zoektocht vind, deel ik mijn verhalen en ervaringen graag met andere moeders. Ik blog ook voor de site Power to The Mama’s.

De blogs van Daniëlle vind je hier.


Sanne Portman

sanne-2Al een paar jaar werk ik als freelance journalist en tekstschrijver. Voor een aantal opdrachten werkte ik al samen met Elsbeth. Toen we het een keer over de Club van Relaxte Moeders hadden liet zij tussen neus en lippen door vallen dat ze nog op zoek was naar een blogger die zwanger was van haar eerste. Dit besloot ik te onthouden. En toevallig… bleek ik een paar maanden later zwanger te zijn. Inmiddels ben ik moeder van een zoon, Benja! Hij is in maart 2017 geboren. En verder: ik woon samen met Joost. Ik heb een gele M&M’s-verslaving, hou van hardlopen en yoga en ben enthousiast en ongeduldig. Meer over mij vind je op mijn eigen site: www.sanneportman.nl

De blogs van Sanne over haar zwangerschap en de eerste stappen van het moederschap vind je hier.

Anke

Toen ik begin 2008 in verwachting was, hoopte ik stiekem op een jongetje. Ik was (en ben) een stoere vrouw (vind ik zelf;-)). Haren invlechten en prinsessen-glitterpartijtjes waren niet echt mijn ding. Na negen maanden werd er inderdaad een gezonde jongen (Hidde) geboren en twee jaar later, in 2011, kwam een tweede jongen: Sieger. Alleen ervaar ik het opvoeden van Sieger sinds een aantal jaar meer als het grootbrengen van een meisje. Hij wil namelijk graag een ‘zij’ zijn. Dus vlecht ik sinds een tijdje af en toe haren in en waren er bij het laatste partijtje prinsessenjurken en glitterschmink. Het was even wennen, maar inmiddels vind ik het net zo leuk als cowboy- of piratenfeestjes.

Over onze zoektocht waarin wij met een zoon met genderdysforie belanden, schrijf ik blogs, die ik graag met jullie deel. Oók om meer bekendheid en begrip te krijgen voor kinderen met genderdysforie en hun ouders.

In mijn eigen praktijk help ik ouders met kinderen met een pittig/temperamentvol karakter, om op een liefdevollere en relaxte manier om te gaan met het soms heftige gedrag van hun kind(eren). Kijk hiervoor op www.pentakelopvoedcoaching.nl of www.facebook.com/pentakel. Herken je veel in ons verhaal? Ook met vragen over genderdysforie kan je bij mij terecht.

Lisa

Schrijven doe ik al vanaf het moment dat ik een pen kon vasthouden. Tijdens vakanties was ik de vaste notulist van ons reisgezelschap, en verder kladderde ik zo door de jaren heen heel wat lege kauwgompakjes en bananenschillen vol.

Mijn naam is Lisa, ik ben eenendertig jaar oud en moeder van de twee allerleukste kindjes van de wereld. (dat zeggen ze allemaal, maar die van mij zijn écht leuk). Een zoon van zeven, en een dochter van vier.  Dankzij hen mag ik voor altijd de mooiste taak ooit vervullen, namelijk ‘mama zijn’.

In mijn blogs zal je herkenbare, dagelijkse strubbelingen in het leven van een hardwerkende, ambitieuze, optimistische single moeder lezen. Maar wel met de nodige humor, relaxed-heid, pedagogische inzichten, een schepje overdrevenheid, en vooral de (niet altijd makkelijke) realiteit.

Liefs, Lisa

Krissie

Toen ik zeven jaar oud was en per ongeluk een fragment van een bevalling op tv zag, verkondigde ik acuut dat ik dát nooit mee wilde maken en “dan wel pleegkinderen zou nemen”. Daarnaast besloot ik ook meteen dat het vast leuk zou zijn om in de toekomst twee echtgenoten te hebben, want één man, dat leek me oersaai.

Inmiddels ben ik 38 jaar, getrouwd en pleegmoeder van Vera (11) en Thomas (10). Zowel Vera als Thomas bieden wij langdurige pleegzorg, wat inhoudt dat ze bij ons thuis opgroeien. Door mijn schrijfsels probeer ik een eerlijk kijkje binnen ons gezin te geven en zo meer bekendheid te geven aan pleegzorg. 
Terugkijkend naar mezelf als zevenjarige lijkt het bijna alsof het zo moest zijn. Want wat ben ik trots op de twee prachtige pleegkinderen die in mijn leven zijn gekomen!

P.S. gelukkig bleek mijn man allesbehalve saai, dus de zoektocht naar een tweede echtgenoot heb ik intussen kunnen staken 😉 

Natanja de Bruin

Ik ben grootverbruiker van opvoedboeken, heb een mom coach gezien, een opvoedcursus gevolgd, ik check in bij vriendinnen met kinderen over hoe zij dit allemaal doen, kortom: ik ben altijd op zoek naar hoe ik de opvoeding het beste kan aanpakken. En vind het heel fijn dat er een heleboel andere moeders zijn die net als ik heel gelukkig met hun bloedjes zijn, maar over het algemeen ook maar wat doen. Zoals hier, bij de Club van Relaxte Moeders. 

Groot was mijn geluk dat ik een dochter kreeg (want meisjes snap ik!), groot mijn verwondering toen tijdens de tweede zwangerschap bleek dat het een jongetje was. Want hoe jongetjes werken, daar moest ik nog even achter komen. Inmiddels heb ik ondervonden dat ik ook niet altijd weet hoe meisjes werken. Mijn rol als moeder begint me steeds meer te passen, vooral nu de kinderen ouder worden. Wat een leuke fase! 

Ik ben 39, getrouwd met Tom, we hebben een dochter van 9 en een zoon van 7. Ik werk als consultant en woon in een dorp onder de rook van een grote stad. Ik ben, zoals zovelen onder ons, eeuwig op zoek naar het vinden van balans vinden tussen zorg en opvoeding van mijn kinderen, mijn superleuke baan, de zorg voor familie en het hebben van een eigen leven. En daar probeer ik uiteraard uitermate relaxed onder te blijven!

Michelle

Mijn naam is Michelle en ik ben getrouwd met Marcel. Wij wonen op de Veluwe, samen met onze koppige flierefluiter Amber (6 jaar), pittige maar ontzettend lieve Nova (2 jaar) én gekke poes Annabel.
Naast mijn gezin en fulltime baan sport ik veel. Ik bootcamp, loop regelmatig hard en doe af en toe een obstakelrun. Voor de balans zit ik daarom vaak op de bank met wijn en chips een serie te kijken.
Verder ben ik dol op dieren, en werk ik al ruim dertig jaar vrijwillig op een kinderboerderij. Maar mijn grootste hobby is toch wel reizen. Bij voorkeur mét gezin en heel avontuurlijk. We hebben al veel van de wereld gezien en daar een hoop van geleerd. Voornamelijk over het loslaten van controle en genieten van wat je hebt.

Over mijn reizen schreef ik een reisblog voor www.takemeto.nl , wat mijn sluimerende liefde voor schrijven heeft aangewakkerd. Deze liefde heb ik gevoed met een geweldige cursus van Miloe van Beek, waardoor ik ook persoonlijke blogs ben gaan schrijven. Deze blogs staan op mijn website www.michellejeucken.com en gaan voornamelijk over mijn gezinsleven, want dat is het allergrootste én leukste avontuur. Een avontuur dat vol zit met liefde, grapjes en gezelligheid, maar verre van perfect verloopt. Iets wat ik als ‘recovering perfectionist’ steeds beter kan accepteren. Gelukkig maar, want perfectie is vreselijk saai.

In mijn blogs schrijf ik eerlijk en ongenuanceerd over mijn tekortkomingen en uitdagingen binnen het moederschap. Dit alles overgoten met een sausje van humor én een dikke vette knipoog.

Brenda Kluijver

Lange tijd leek het erop dat moeder worden er voor mij niet in zat. Maar zie nu eens: ik heb zowaar drie kinderen gekregen! Met mijn kleuterzoon en peutertweeling (j/m) mag ik mezelf meer dan rijk rekenen. Het moederschap is de mooiste en tegelijk de meest uitdagende taak van mijn leven. Ik kom de tropenjaren door met zelfspot, humor en een portie relativeringsvermogen. Dat laatste trouwens vaak achteraf, als het zweet op mijn rug of de tranen in mijn ogen weer zijn opgedroogd. Want hoe leuk en allemachtig prachtig ook, het is gewoon lang niet altijd makkelijk, dat moeder-zijn.

Als freelance journalist schrijf ik veel over ouderschap, bijvoorbeeld voor een aantal bekende mamabladen. En nu dus ook voor de Club van Relaxte Moeders, waar ik me helemaal thuis voel: een plek om bij te komen, ervaringen te delen en elkaar als moeder een hart onder de riem te steken.

Meer over mij vind je op mijn site: www.brendakluijver.nl

Maud

Maud is getrouwd en samen met haar man kreeg zij in juni 2019 een zoon. Dankzij de vele voorbeelden van vriendinnen die haar voorgingen in het moederschap, dacht ze op alles voorbereid te zijn. Maar hier blogt ze over de vele verrassingen en verwonderingen waar ze op stuit. Soms linkt ze hierbij naar haar kennis en ervaring als psycholoog en psychotherapeut.