Verwarring

Irma is moeder van vijf kinderen. Haar zoon Guus is 8, haar eerste tweelingdochters Maartje en Renée zijn 4 en de tweede tweeling (Judith en Nikkie) 2. Bij ons op de club deelt ze hoe het haar en haar kinderschare af gaat!

‘Oja, ik zie het al,’ zegt de vrouw aan de andere kant van de telefoon. ‘Vera en Sanne’.
Ik val stil. Zo heb ik mijn dochters niet genoemd, als ik het me goed herinner. Ineens daagt het.
‘Nee! Mijn dochters heten anders. Toevallig weet ik dat er in het nabijgelegen dorp nog een meisjestweeling is met dezelfde geboortedatum. Maar mijn meiden heten Renée en Maartje.’
‘Oh.’ De secretaresse van het ziekenhuis valt even stil. ‘Ah, ik zie het. Renée en Maartje. En Renée moest een afspraak krijgen bij de kinderarts?’
‘Nee, Maartje moet een afspraak krijgen bij de kinderarts, de huisarts heeft háár verwezen, maar ik kreeg een brief waarin stond dat Renée een afspraak heeft. Dat is haar tweelingzus.’
‘Oké, ik zie dat mijn collega ze heeft verwisseld. Ik ga het regelen dat je een afspraak krijgt voor Renée.’
‘Maartje,’ corrigeer ik haar.
‘Juist ja. Maartje.’ Ik zucht en besef me dat dit waarschijnlijk niet de laatste keer is dat ik scheve situaties moet rechttrekken.

We zijn een gezin van zeven.

We zijn een gezin van zeven. Daarvan hebben twee gezinsleden dezelfde geboortedatum in maart en drie personen hebben dezelfde geboortedag in december. Ik gaf mezelf op mijn dertigste verjaardag namelijk een prachtig cadeau: de geboorte van mijn oudste tweeling Maartje en Renée. Ook mijn man Mark is een decemberkindje. Erg praktisch omdat we maar driemaal per jaar een verjaardag hoeven te organiseren. Alleen creëert ons gezin in sommige situaties verwarring.

Zoals die ene keer dat de zorgverzekeraar de declaraties voor mij en mijn dochters meermaals weigerde. Toen ik voor de zesde keer aan de telefoon hing om te achterhalen hoe dit kon, besloten ze er iemand op te zetten om het te onderzoeken. Zijn conclusie?
‘Er zijn te veel gelijkenissen in uw gegevens, mevrouw. Meerdere personen in uw gezin hebben dezelfde geboortedag, daarom filtert het computersysteem uw declaraties eruit, en ik zie dat uw dossier als potentieel frauduleus is gemarkeerd. Daarom worden al uw declaraties momenteel geweigerd. Ik zou u adviseren om voortaan declaraties één voor één in te dienen in plaats van tegelijkertijd, ik vermoed dat het probleem dan verholpen is.’

Dat had je ook gelijk mogen zeggen.

Ik moet ook lachend terugdenken aan het moment dat ik de paspoorten voor mijn oudste tweeling – die totaal niet op elkaar lijken – en mijzelf bij het gemeentehuis ophaalde. De vrouw die ons hielp wees eerst naar Renée.
‘Mag ik haar geboortedatum?’
’19 december 2021.’ Ik besloot niks te zeggen en voelde een pretje in mezelf opkomen.
De vrouw liep naar een andere ruimte, rommelde een tijdje in een grote dossierkast en kwam terug met Renée’s paspoort. Ze wees naar Maartje. ‘Mag ik háár geboortedatum?’
’19 december 2021.’
‘Ah, een tweeling! Dat had je ook gelijk mogen zeggen.’ Ik voelde me een beetje ondeugend. De vrouw kwam even later terug met Maartjes paspoort. ‘En wat is uw geboortedatum?’
Dit moment had ik op zitten wachten. ‘19 december 1991’.
Die uitdrukking op haar gezicht maakte mijn dag.

Een aantal jaar geleden, toen ik nog geen kinderen had, kreeg ik een gouden tip van een tweelingvader. Hij zei: ‘mocht je ooit een tweeling krijgen, doe jezelf dan een groot plezier en geef ze namen met verschillende voorletters.’ De bewuste tweelingjongens heetten Roy en Riley en dat had al in de eerste weken van hun leven regelmatig voor verwarring gezorgd. Hij weet het niet, maar ik ben deze vader nog steeds dankbaar voor zijn advies.