Jankmoeder

Michelle is getrouwd met Marcel en moeder van Amber (11) en Nova (6).

Met een brok in mijn keel wend ik mijn hoofd af om zo onopvallend mogelijk in mijn ogen te wrijven, zodat de klas van Amber niet ziet dat het liedje dat ze oefenen me enorm wiebelig maakt. Onopvallend kijk ik in de selfiestand van mijn telefoon om eventueel huilbewijs weg te vegen. Dat wordt wat tijdens de avond van de musical, denk ik en maak een mentalnote met waterproof mascara en zakdoekjes.

De groep acht musical is in zicht en school doet hierbij een enorm beroep op de ouders. Ik heb me samen met een paar andere moeders aangemeld voor het oefenen van de liedjes. Omdat ik dat hartstikke leuk vind, én om het ergste jankrandje er vast af te halen. Dat randje van hyperventilatie en snot dat mijn dochter ongetwijfeld in een serieuze cringemodus zal brengen.

Wat is groep acht pittig voor een emotioneel vergiet als ik.

Want man, man, man, wat is groep acht pittig voor een emotioneel vergiet als ik. Er ligt dan ook al sinds het begin van het jaar een zware steen op mijn maag. Het begon toen ik in september de jaarkalender van school in mijn agenda noteerde en bij het laatste moment in juli in snikken uitbarstte.
‘Ah, je bent bij het uitvegen,’ zei Marcel, doelend op het moment dat groep acht aan het eind van hun basisschooltijd symbolisch de school uitgeveegd wordt.

Vervolgens was er dat epische schoolkamp, de laatste keer Sint Maarten, haar laatste keer trakteren, haar laatste kinderfeestje, de laatste keer Sinterklaas, het laatste kerstdiner en de laatste paasbrunch in de klas.
Allemaal bijzondere momenten die ik extreem bewust meemaakte en helemaal in me opnam. Maar met de tijd op mijn hielen lijkt het soms niet genoeg en voelt het alsof ik veel te snel richting de uitgang word geduwd. Mijn god, wat zou ik af en toe graag op een pauzeknop willen drukken.
Want vorig jaar zat ze voor mijn gevoel nog in de kleuterklas en nu zitten we alweer in het jaar van afscheid. Van haar vriendinnen -die na acht jaar ook in míjn hart zitten- en van de veilige lieve plek waar ze is opgegroeid tot die prachtige tiener die klaar is voor de volgende stap.

Hoe doén andere ouders dit?

Combineer dit alles met geweldig leuke musicalliedjes (chapeau makers) én mijn stralende grote dochter dansend en zingend met haar klasgenoten, en ik kan aan het zuurstof. Hoe doén andere ouders dit? Zijn hier speciale hulpgroepen voor?

‘Je moest huilen hè?’ zegt Amber lachend als ik ‘s avonds met haar het oefenen van de liedjes bespreek.
‘Nee joh, ik had gewoon last van mijn lens en veegde wat mascara weg,’ zeg ik met een dikke knipoog, want ze kent me heel goed.

Maar ik denk dat ik voor de zekerheid die hele mascara tijdens de échte musical-uitvoering maar achterwege laat. Want ik ga me voor één keer niet inhouden. Het is tenslotte ook mijn afscheid. Dus janken zal ik, en ik ben vast niet de enige.