Super cringe

Marloes is moeder van Willem (9 jaar) en Guusje (7 jaar), en leerkracht op een basisschool. Ze blogt over haar rommelige en drukke leven.

‘Cool hè mama?’ Mijn dochter knijpt in mijn hand en ondanks het donker zie ik haar glimmende ogen strak gericht op het podium. ‘Later, als ik groot ben, sta ik daar ook.’ Samen kijken we in de Schouwburg naar een musical met tieners die liedjes zingen van het Junior Songfestival. Ze kent ze allemaal en zingt ze zachtjes mee. Dankzij haar ken ik de liedjes inmiddels ook een beetje, maar één blik van haar zegt genoeg: moeders zingen niet mee.

Tijdens het finalenummer moet de hele zaal staan en klappen. Ook dit nummer komt me bekend voor en vol overgave stort ik me in het feest. Ik gooi mijn heupen los en zing uit volle borst mee, tot mijn blik kruist met die van mijn zevenjarige. Haar ogen rollen diep haar kassen in. ‘Doe normaal,’ sist ze. ‘Je moet niet zo raar doen.’

Wat dóé je?!

Ondertussen springt zíj wel op en neer en zingt harder dan iedereen. Mijn moederhart houdt me moeiteloos de illusie voor dat zij inderdaad ooit op dat podium zal staan. Snel besluit ik te filmen. Leuk voor later, bij RTL Boulevard of een talkshow, als ze haar interviewen als superster. Maar ook dat blijkt volledig verkeerd ingeschat. ‘Wat dóé je?!’ gilt ze in mijn oor. ‘Niet mij filmen!’ Ietwat beteuterd stop ik mijn telefoon weer weg.

Even later staan we in de foyer te wachten op haar idolen en voor mijn ogen verandert mijn kleine superster weer in gewoon een meisje van zeven. Nerveus, een tikkeltje onzeker, maar zoals altijd doelgericht. Met een scheve glimlach en haar handen tot vuistjes stapt ze als een van de eersten op de artiesten af.

Ik zwaai enthousiast naar de jonge tienersterren en klik snel een paar foto’s. ‘Nog eentje met een gekke bek,’ roep ik lachend. Maar mijn dochter schudt snel haar hoofd naar haar idolen en mompelt een zacht ‘dankjewel’.

Buiten grist ze meteen de telefoon uit mijn hand om de foto’s te bekijken. Ze glimlacht tevreden. Ik heb het goed gedaan. ‘Mam,’ zegt ze terwijl ze door de foto’s scrolt, ‘ik vond het echt leuk… maar je moet niet steeds zo super cringe doen.’ Ik knik braaf, terwijl we allebei weten dat ik vast heel snel weer súper cringe zal zijn.