De kinderen liggen boven, de keuken is opgeruimd, je zit eindelijk. En dan gebeurt er niets. Geen opluchting, geen rust, alleen een hoofd dat doorgaat met lijstjes die morgen ook nog bestaan. Dat is een van de meest herkenbare klachten die je hoort van mensen met een vol leven. Niet dat het te druk is, maar dat de drukte niet stopt als de dag stopt.
Je lichaam schakelt trager dan je agenda
Er zit vertraging tussen wat je doet en wat je lijf ervan vindt. Een dag lang alert zijn, schakelen en vooruitdenken kost iets, en dat wordt niet meteen afgerekend als je gaat zitten. Je systeem staat nog aan. Dat is op zich niet gek. Het wordt pas vervelend als het patroon wordt, en dat gebeurt sneller dan je denkt. Wie maandenlang op deze manier draait, went aan het gevoel van doorgaan en gaat rust ervaren als iets ongemakkelijks. Stilzitten voelt dan niet als rust maar als achterstand.
Rust plannen werkt zelden
De standaardtip is een avond voor jezelf. Dat helpt soms, maar vaak ook niet, omdat je met hetzelfde hoofd op de bank zit als in de keuken. Een uur vrij maken in een agenda verandert niets aan het mechanisme dat je alert houdt. Wat meer effect heeft, is kijken waar de alertheid vandaan komt. Bij de meeste mensen zit dat niet in de hoeveelheid taken maar in het gevoel dat het van hen afhangt. Dat je het moet zien aankomen. Dat er iets misgaat als jij even niet oplet.
Dat gevoel is zelden aangeleerd op je dertigste.
Waar het meestal begonnen is
Veel mensen die dit herkennen, waren als kind degene die het overzicht hield. Of degene die niet lastig was, omdat er al genoeg aan de hand was. Dat zijn rollen die je aanneemt zonder dat iemand ze uitspreekt, en die je meeneemt naar je eigen gezin. Dat verklaart waarom je niet tot rust komt terwijl er objectief niets meer hoeft. Je bent niet bezig met de was. Je bent bezig met een taak die je veel langer geleden op je hebt genomen.
Daar wordt in het werk met familieopstellingen bij UNLP naar gekeken: welke plek had je in het geheel, en welke daarvan draag je nog steeds mee. Het gaat er niet om iemand iets te verwijten. Het gaat erom te zien wat van jou is en wat je hebt overgenomen.
Wat je deze week al kunt proberen
Een paar dingen zijn de moeite waard zonder dat je er iets voor hoeft op te geven.
Merk op wanneer je begint met vooruitdenken. Niet om het te stoppen, alleen om te weten wanneer het aangaat. Bij de meeste mensen is dat op een vast moment in de dag. Kijk wat er gebeurt als je iets bewust niet oppakt. Niet als test van je discipline maar als informatie: hoe ongemakkelijk wordt het, en hoe snel. En let op het verschil tussen moe en op. Moe wordt beter van slaap. Op wordt dat niet, en dat is precies het signaal dat er iets anders speelt.
Wanneer het meer is dan een drukke periode
Iedereen heeft weken waarin het te veel is. Dat gaat over. Het wordt iets anders als het maanden duurt, als je er slechter door slaapt, of als je merkt dat je korter wordt tegen de mensen om je heen. Dan is er iets structureels aan de hand en is het zinnig om er gericht naar te kijken, alleen of met begeleiding. Sommige mensen gaan daar zelf mee aan de slag, anderen verdiepen zich erin via UNLP of beginnen aan de opleiding tot NLP Practitioner omdat ze willen snappen hoe die mechanismen werken. Wat je ook doet, de eerste stap is dezelfde. Niet harder proberen te ontspannen, maar uitzoeken waarom het aanstaan zo hardnekkig is.
Geen reacties