Elsbeth is oprichter van deze club, moeder van Keet (22) en Teun (16), vrouw van Henno. Samen met opvoedkundige Tischa Neve schreef ze het boek Word de ouder die je graag wilt zijn. Het laatste hoofdstuk van dit boek (over het onderwerp ‘Opvoeden doe je niet alleen) doen we je graag cadeau. Check de link onderaan dit blog!
Bij de geboorte van je kind zegt natuurlijk niemand: ‘Gefeliciteerd! Hier is je baby én de complete verwachting dat jij dit allemaal in je eentje fixt.’ Dat weten we allemaal. In theorie. Want hoe komt het dan toch dat we ‘met z’n allen’ toch zo weinig met z’n allen doen?
Jij lost het ook maar op
Als je geen kinderen hebt is het leven al vol. En als er dan één, twee of meerdere koters bijkomen word je eigen to do lijst nog eens uitgebreid met to do’s van je nageslacht. En in de individualistische samenleving van tegenwoordig is het heel normaal dat je daarin zelf alles regelt. Jij hebt tenslotte voor die kinderen gekozen, dus jij lost het ook maar op. Steun vragen aan elkaar is minder vanzelfsprekend dan in de tijd waarin de buurt, familie of kerk meer centraal stonden. Hoe fijn het ook is dat we ons bevrijd hebben van beknellende normen die generaties voor ons voelden, de keerzijde van de medaille is ook duidelijk: we voelen hoge druk dat we het allemaal zelf moeten regelen, rooien en … laten slagen.
En dat is pittig. Merk ik zelf, hoor ik regelmatig via reacties hier op de club, maar blijkt ook uit verschillende onderzoeken, zoals uit het onderzoek Staat van Gezinnen. Uit dit soort onderzoeken blijkt ook dat ouders wel behoefte hebben aan een fijn netwerk van mensen om zich heen. Aan die village to raise a child. Voor praktische, maar ook voor emotionele steun.
Om nog maar niet te spreken van de verzachting van de maatschappij
Alleen… hoe dan? Waar vind je die village en hoe vraag je om hulp? Of zijn we dat gewoon verleerd? En dat terwijl meer op je omgeving kunnen leunen onschatbare voordelen heeft. Alleen al voor jezelf, hoe fijn zou het zijn als je sommige lasten met anderen kunt delen? Uit verschillende studies blijkt bovendien dat kinderen die naast hun ouders ook andere steunende volwassen om zich heen hebben, gelukkiger en gezonder zijn. Om nog maar niet te spreken van de verzachting van de maatschappij als we meer op elkaar zouden durven leunen.
Hulp vragen is misschien eng. Het voelt fijn als je kunt laten zien dat je zelfstandig en onafhankelijk bent, en dat je het allemaal wel redt. Maar waarom is ‘zelf doen’ zo’n groot goed? Zelf doen is dan misschien wel stoer (is dat zo?), het is ook best eenzaam en druk. Het is individualistisch en komt vaak voort uit angst. Angst om toe te geven dat je niet alles kunt, angst om anderen tot last te zijn. Schaamte omdat je iets niet kunt. Hulp vragen daarentegen komt voort uit vertrouwen, uit wederzijds respect en uit kwetsbaarheid. Het zorgt voor verbondenheid, voor warmte, troost en genegenheid.
En omdat we daar allemaal behoefte aan hebben, sluiten Tischa en ik ons boek ‘Word de ouder die je graag wilt zijn’ af met het laatste hoofdstuk over die village.
Want opvoeden doe je niet alleen.
Hoe dan? Lees het in dit gratis hoofdstuk!
Meer lezen over hoe belangrijk het samen opvoeden is, én hoe je jouw village kunt laten groeien? Je kunt dit hoofdstuk nu gratis lezen in deze speciale uitgave!
Geen reacties