Lees

Nog één jaartje?

Michelle is getrouwd met Marcel en moeder van Amber (12), die net op de middelbare school is begonnen, en Nova (7), die nog heerlijk in groep 4 zit. 

‘Heette jij vroeger ook Marcel?’ vraagt onze zevenjarige aan haar vader.
‘Euuhh ja?’ reageert hij, niet helemaal wetende waar dit nu weer naartoe gaat.
Nova kijkt naar haar papa alsof hij zojuist een gek dansje heeft gedaan.
‘Maar dat is toch helemaal geen kíndernaam?!’ roept ze vol verbazing uit.
‘En mama’s naam dan?’ lacht hij.
‘Ook niet.’

Onze Nova zit vol met dit soort vragen nu zij de wereld steeds nauwkeuriger in zich opneemt. Genoeg input voor het boek waar ik elke maand haar belevenissen en grappige uitspraken in schrijf. Maar in deze tijd van het jaar, met de komst van de goedheiligman geven deze vragen me ook wat zenuwen. Want oh oh oh, wat zit ze er bovenop.

Die focus gecombineerd met haar leeftijd kan ook voor vraagtekens zorgen.

Op een leuke en enthousiaste manier, dat wel. Ze geniet met volle teugen van dit geweldige kinderfeest en kijkt reikhalzend uit naar vele keren schoen zetten en pakjesavond. Maar die focus gecombineerd met haar leeftijd kan ook voor vraagtekens zorgen. Tijdens het Sinterklaasjournaal houd ik haar gezichtje daarom in de gaten om te checken in hoeverre ze dit absurde fenomeen nog als zoete koek naar binnen werkt. Want het kan natuurlijk elk moment klaar zijn.

We maken daarbij ook best wat misstappen die we vorig jaar veel beter konden wegpoetsen. Zo vroeg ze, nadat ik -dacht ik – onopvallend met mijn moeder een onderonsje had; ‘Wat bedoel je met present for the little one? Krijg ik een cadeautje?’. Ook moest ik haar er echt van overtuigen dat er in de week voor de intocht niet alleen in Grave, maar ook in ónze woonplaats, verlanglijstjes door een mysterieuze figuur uit schoenen werd gehaald. Ons goedbedoelde idee om haar lijstje, dat ze alvast in haar schoen had gedaan, weg te halen, liet ons dus bijna door de mand vallen.

Ik zou het zó graag nog één jaartje op de huidige manier meemaken.

Ik snap haar vragen en weet heus dat die prachtige ballon van magie elk moment kan knappen. Groep 4 is immers de cut off van het met grote ogen naar Sinterklaas en zijn Pieten kijken. Ik heb daarom met mezelf afgesproken dat ik een directe en specifieke vraag over wie nu eigenlijk écht haar schoen vult, eerlijk zal beantwoorden. Verstandig? Ja tuurlijk. Maar ook vol weemoed, want ik zou het zó graag nog één jaartje op de huidige manier meemaken. En omdat ik ook niet weet wannéér ik van die denkbeeldige hoge duikplank wordt geduwd, maakt dit naast een magische ook onzekere tijd.

Niet alleen Nova zat daarom zaterdag vol spanning voor tv voor de intocht van Sinterklaas. Want ook ik hield mijn adem in toen de nieuwe Goedheiligman ten tonele verscheen. Zou het haar opvallen dat Sint een verjongingskuur heeft ondergaan? Maar nee, ze had alleen oog voor het verhaal, het paard en het zetten van haar schoen.

Nova kennende zal ze binnenkort toch wel met wat vragen komen helaas. Want wat ís Sinterklaas eigenlijk voor naam? En waarom noemen ze hem niet gewoon Nicolaas of Nico of Klaas? En om nog maar te zwijgen over het feit dat dit allemaal totáál geen kindernamen zijn.

Een kindernaam zoals bijvoorbeeld Gijs.

Vorige bericht

Ook leuk

Geen reacties

Laat je reactie achter