Irma is moeder van vijf kinderen. Haar zoon Guus is 7, haar eerste tweelingdochters Maartje en Renée zijn 3 en de tweede tweeling (Judith en Nikkie) is één. En dat voor iemand die voorheen had bedacht dat ze niet al te veel kinderen wilde, en zeker niet al te dicht op elkaar qua leeftijd. Bij ons op de club deelt ze hoe het haar en haar kinderschare af gaat! Voor dit blog ging ze ook te raden bij haar vriendin Kelly. Die afgelopen maandag ook haar tweede tweeling kreeg….
‘Of deze: traplopen als je ook nog twee flesjes melk mee moet nemen. Waarom hebben mensen maar twee armen? Ik wil er acht. Minimaal.’
Dit is één van de voorbeelden die Kelly, mijn bevriende mede-dubbele tweelingouder en sinds deze week moeder van zes kinderen, benoemt als ik haar vraag me te helpen met deze blog. Dat het hebben van meerlingen keihard werken is en veel creativiteit en vaardigheden vergt, staat buiten kijf. Maar waar weinig bij stilgestaan wordt, zijn de praktische en logistieke uitdagingen waarmee meerlingouders, en dubbele meerlingouders in nog grotere mate, dagelijks te maken krijgen. Samen besloten Kelly en ik een aantal scenario’s op te schrijven.
1. Voedingsmomenten. Bij zowel borst-als flesvoeding bestaat het volgende probleem: zoals Kelly zegt, je hebt maar twee armen. En dan heb je beide baby’s nét aan het lurken aan fles of borst, krijg je jeuk aan je neus.
2. Als je pech hebt, zijn de nachten met newborn-tweelingen dubbel gebroken. Het is soms lastig om beide baby’s in hetzelfde voedingsritme te houden. Slaapt de één nét weer in, wordt de ander wakker. En dan andersom. En dan weer andersom.
3. Fietsen met twee kleintjes van dezelfde leeftijd kan een uitdaging zijn. Zijn ze nog klein, dan kan er eentje voorop, maar kan de ander nog niet achterop. Zijn ze groter, kan er eentje achterop maar de ander niet meer voorop. Bakfietsen zijn geweldig, maar prijzig. Fietskar? En als je dan meerdere tweelingen hebt, twee fietskarren achter elkaar?
4. Ook zoiets: auto’s. Vindt maar eens een betaalbare auto waarin meerdere autostoeltjes naast elkaar passen. En dat je dan bij voorkeur het kind er ook nog in en uit krijgt zonder jezelf een breuk te tillen. En dan ook graag een auto waar twee eetstoelen, een tweelingkinderwagen, twee campingbedjes, twee matrasjes en een lading tassen in passen. En dan moet je nog oppassen dat je de hond niet vergeet.
5. De supermarkt, het schoolplein, het tankstation: als je even snel in en uit moet, neem je één baby op je arm even mee. Heb je dat wel eens geprobeerd met twee?
6. Risicoafwegingen: stel, je ene dreumes kruipt richting de parkeerplaats en de ander richting een enorme Duitse herder. Of: de één klimt de trap op en de ander wil op datzelfde moment hondenbrokjes in haar mond stoppen. Of: in de speeltuin, omringd door verkeer, rennen de kindjes elk één kant op. Of: beide kindjes klimmen tegelijkertijd uit de eetstoel. Wat doe je dan eerst?
7. Je wilt naar buiten en er zitten twee dreumesen als deurstoppers voor de deur. Je zet nr. 1 een paar meter verderop op de grond, en tegen de tijd dat je nr. 2 wilt weg zetten, zit nr. 1 er ook weer. En dan andersom. En dan weer andersom.
8. Bad of douche: ingewikkeld om alleen te doen, je kunt er immers niet bij weglopen. Ik kleed zelf nr. 1 aan terwijl de ander nog even blijft zitten, maar als je dan nr. 2 aankleedt kan het maar zo voorkomen dat nr. 1 met kleding en al het badwater weer in tuimelt (waar gebeurd, is goed afgelopen).
9. Op vakantie gaan. Poeh. De meeste accomodaties en hotels zijn niet ingericht op grote gezinnen met meerdere jonge kinderen. En dan zal ik het over de kosten maar niet hebben. Zelfs kamperen kan een uitdaging zijn: met onze grote tandemasser caravan kunnen we lang niet op alle campings terecht.
‘Ik ben ook benieuwd naar voordelen van tweelingen,’ zegt Elsbeth als ik haar vertel dat ik met deze blog bezig ben. Die zijn er legio. Verjaardagen vier je gezamenlijk, dat scheelt een hoop geregel, boodschappen en daarmee een hoop kosten. Zwemles is een stuk efficiënter bij 2 x 2 kinderen dan bij 4 x 1 kind. Voor zindelijkheid geldt hetzelfde. Ik kan inmiddels een kast vullen met dubbele zelfgeknutselse moederdag-cadeaus. Ze hebben altijd iemand om mee te spelen (of mee te vechten). En natuurlijk dubbele kusjes, knuffels, giebeltjes, heerlijk zachte dreumesbeentjes die je bijna zou kunnen opeten.
Kelly stuurt me een video van haar dreumesmeisjes die buiten spelen: de één duwt de ander op de schommel. ‘Kijk’ zegt ze, ‘nog zo’n voordeel (emoticon hartje)’.
Geen reacties