Marloes is moeder van Willem (8 jaar) en Guusje (6 jaar), en leerkracht op een basisschool. Ze blogt over haar rommelige en drukke leven.
‘Gesloopt? Nu al?’ appt een vriendin. ‘Maar je hebt net zes weken vakantie gehad!!’ Vijf, mompel ik in de leegte. Ja. Nu al. In de tweede week. Want na vijf weken stilstand is het nu binnen no-time surfen op een tsunami. Zonder plank. Dit schooljaar ben ik niet alleen gestart als juf van groep 3, maar óók één dag in de week van groep 5. Dat betekent 47 nieuwe kinderen om te leren kennen. En daarbovenop nog minstens het dubbele aantal vaders, moeders, opa’s, oma’s en oppassen.
Zevenenveertig karakters. Evenveel plekjes in de klas. Die heeft ADHD. Volgens mij die ook. Dat meisje daar heeft dyslexie. Bij deze vermoeden ze autisme. Die krijgt een broertje. Die heeft net een zusje. Bij die zijn plots de ouders uit elkaar. Die heeft een beperkte woordenschat. Die kan niet goed praten. Die mag niet door vader worden opgehaald. Die heeft moeite met emoties.
Deze moet écht vooraan zitten. O ja, let op dat haar gehoorapparaat het doet. En die moet je aan haar drinkmoment herinneren. Die mag geen gluten. Die moet eerder naar de wc. Die heeft een slechte pengreep. En die? Die combineert niet goed met die andere.
Een stoel valt om
Ken je alle gezichten al? En de namen erbij? De ouders?
Je mag ze niet zomaar aan iemand meegeven, natuurlijk.
Jij hebt die toch in de klas? Dat is het broertje van die.
Oh, en deze mag alleen naar het grote plein.
Een stoel valt. Hoofd tegen de kast. Koud doekje erop. We gaan verder. Boek open. Allemaal. Jij ook. Hé, hoor je me? We zijn begonnen. Doe je mee? Als iemand praat ben jij stil. Laten we het nog een keer proberen. Zo, jij kunt dat al knap!
Juf? Mijn gum is kwijt. Mijn potlood!
Mijn punt moet geslepen.
Welke bladzijde juf?
Oh, moest je al beginnen?
Hij kijkt naar mij!
Zij kijkt naar mij!
Maar híj begon!
Iemand heeft een scheetje gelaten!
Mag het raam open? Het raam moet dicht!
Ik zie een spin. Een spin!?
Hoe schrijf je spin eigenlijk, juf?
Mijn kat is dood
Wanneer gaan we naar buiten?
Gaan we al naar binnen?
Mijn kat is dood. Mijn oma ook.
Ga jij ook dood, juf? Hoe oud ben jij?
Zit je op turnen, juf? Doe eens een radslag!
Waarom niet? Mijn moeder kan dat wel.
Die van mij niet, maar die is dik.
Oh gaan we alweer rekenen?
Waarom moeten we rekenen?
Ik vind rekenen stom.
Rekenen is echt het allerleukste.
Is het al bijna vakantie, juf?
Juf?
Juuuuuuf?
Jij ben echt mijn lievelingsjuf!
2 Reacties
Zoooo herkenbaar! Hier ook in de derde week, maar dan als leerkrachtondersteuner in het cluster 2 onderwijs. Een groep 6 van 15 leerlingen en een groep 7/8 van 18 leerlingen. En met die laatste klas van we volgende week op kamp. Dus naast de hectiek van het opstarten met je klas, de startgesprekken met de ouders, de implementatie van twee nieuwe methodes zijn we dus ook druk met de organisatie van het kamp. Maar goed, het is wel weer genieten van al die kinderen. En die piekweken daar wen je wel aan. De weken vliegen voorbij!
Heel herkenbaar. Zelf werkende in cluster 2 in 2 groepen 6. Gouden weken gehad, afsluiting gouden weken, survival gehad, nieuwe leerlingen erbij enz. Leerlingen moeten weer wennen om in hun ritme te komen ,vooral het vroege opstaan. Nu moet er weer gewerkt worden,zelf moeten ze om hun spullen denken,hun hersenen moeten weer gebruikt worden bij taal, rekenen,lezen, spelling enz. Ze moeten leren dat er nog anderen zijn waarmee rekening gehouden moet worden. Zo is er nog veel meer op te noemen.
Maar voor de leerkrachten is het ook niet makkelijk. Zij moeten zorgen dat het leuk is en blijft en dat is het niet altijd. Dit vraagt om heel veel geduld,inlevingsvermogen en tijd. Je bent nu 3 weken verder en ziet/merkt dat het gaat wennen.