Wandelende Google-assistent

Ingelise is moeder van drie kinderen (14, 12 en 9). Ze blogt over haar leven als (werkende) moeder en wat haar daarin allemaal verwondert.

‘Wat is eigenlijk de raarste vraag die ik jou ooit gesteld hebt?’ vraagt mijn zoon als we onderweg zijn naar school. Hij op zijn step, ik lopend ernaast.
‘De raarste? Oef… daar moet ik even over nadenken,’ antwoord ik, vooral om mezelf wat tijd te kopen. Hij kijkt me afwachtend aan. ‘Hoe groot is de grootste frikandel ter wereld?’ zeg ik uiteindelijk. ‘Of misschien: is Michael Jackson begraven of gecremeerd?’
Hij grijnst. ‘Oh ja. Dat heb ik een keer gevraagd’. Tevreden met zichzelf stept hij verder.

Mijn jongste is kampioen vragen stellen.

Mijn jongste is kampioen vragen stellen. Iedere vrije minuut benut hij om alle brandende kwesties die in hem opkomen op me af te vuren. En ook al ben ik iemand die graag overal het antwoord op weet, mijn parate kennis is helaas niet opgewassen tegen de veelheid aan onderwerpen die zijn hoofd kan voortbrengen. Op ‘wat was vroeger jouw lievelingskleur’ of ‘Hoe sliepen mensen eigenlijk in de 17^e eeuw?’ kan ik nog wel een enigszins steekhoudend antwoord formuleren. Maar op ‘hoe groot is de grootste Ikea ter wereld?’ en ‘hoeveel is oneindig min één?’ heb ik de antwoorden even niet voorhanden.

De rest van het gezin behandelt me overigens ook als een wandelende Google-assistent, maar dan voor iets meer alledaagse kwesties. Van weersvoorspellingen (‘moet ik vandaag een jas aan?’), tot logistieke problemen (‘waar heb ik mijn sleutels gelaten?)’ en agendaplanning (‘hoeveel laat begint die verjaardag zondag?), het is altijd gemakkelijker om het mama te vragen dan zelf op de kalender te kijken. En niet te vergeten natuurlijk de klassieker: ‘wat eten we vandaag?’ die ook aan mij gesteld wordt als ik niet de kok van de dag ben.

Helaas is ook de capaciteit van deze digitale assistent niet oneindig.

Helaas is ook de capaciteit van deze digitale assistent niet oneindig. Na een dag werken en brandjes blussen zijn de radartjes in mijn hoofd uitgedraaid en reageer ik niet meer zo geduldig op de zoveelste vraag die mijn kant op wordt geslingerd. Het merendeel van het gezin weet dat ze me beter met rust laten als ik even met een boek op bed lig, maar er is er een die daar minder boodschap aan heeft.
‘Mama,’ hoor ik hem al roepen, nog voordat hij drempel over is, ‘hoeveel WK’s heeft Mbappé gespeeld?’ En meteen erachteraan: ‘En hoe ziet de vlag van Pakistan eruit?’
Ik zucht diep en onaardiger dan ik van plan was bijt ik hem toe: ‘nu even niet, oké?’ Even is het stil en dan draait hij zich om en loopt naar buiten. ‘Oké, ik zoek het wel op op Google.’

De grootste Ikea ter wereld is trouwens 65.000 vierkante meter en staat in Manilla. Gevonden op Google, want ik was toch best nieuwsgierig.