Marloes is moeder van Willem (9 jaar) en Guusje (7 jaar), en leerkracht op een basisschool. Ze blogt over haar rommelige en drukke leven.
‘Mam, ga je mee naar de skatebaan?’ Mijn dochter staat met haar board in haar handen en haar helm al op haar hoofd klaar om te vertrekken. ‘Ik ken daar niemand. Ik vind het een beetje spannend.’ Een dag eerder waren we bij de boekpresentatie van Elsbeth en Keet over hun nieuwe kinderboek Skatekeet. Ik nam mijn dochter mee, die houdt van glitter, dansen, zingen en tot diezelfde dag nul ambitie had om zich op vier wieltjes van een helling af te storten.
Na de presentatie konden de kinderen skateles krijgen van Keet, die als skateboarder naar de Spelen is geweest. Dat mijn dochter op zo’n board zou stappen verbaasde me niet. Dat ik haar er anderhalf uur later vanaf moest praten omdat ík naar huis wilde, wel. ‘Ik moet nog even dit trucje aan Keet laten zien.’ Vol trots liep ze op haar af. Uiteraard mislukte precies op dat moment het kunstje dat daarvoor prima ging. ‘Het lukt nooit als iemand naar je kijkt, hè?’ zei ze in de auto. ‘Als het morgen wel lukt, stuur je dan een filmpje naar de moeder van Keet en kan zij het dan naar Keet sturen?’
Natuurlijk, beloofde ik. In de volle overtuiging dat ze de volgende ochtend skateboarden alweer had ingeruild voor armbandjes maken, een dansje of iets anders met aanzienlijk minder kans op botbreuken. Niet dus. Een week later hebben we Skatekeet uit. Ze herkent van alles. ‘Ik heb ook vaak buikpijn als ik moet slapen.’ Ze leest over trucs die ze zelf ook gaat proberen en heeft vastgesteld dat ze ‘regular’ is. ‘Want ik sta met mijn linkerbeen voor.’ Ik knik alsof dit termen zijn die al jaren tot mijn actieve vocabulaire behoren.
Ik omarm mijn inner Elsbeth
En zo sta ik een paar dagen later in de miezerregen langs de skatebaan aan het einde van onze straat. Zij oefent haar ‘trucs’, ik duik weg in mijn jas en maak filmpjes voor Elsbeth. Mijn rol in deze nieuwe hobby is duidelijk: cameravrouw, tassendrager en intermediair richting professionele skateboarders.
Volgende week begint ze aan vijf skateboardlessen. Met regenboogkniebeschermers en een roze glitterhelm, want in dit nieuwe skateboardmeisje zit ook nog steeds de danseres verstopt. Als ik even later haar natte helm in mijn handen gedrukt krijg, omarm ik mijn inner Elsbeth. ‘We moeten snel naar binnen, mam. Het gaat hard regenen en mijn board kan daar niet tegen.’
O. Het board kan er niet tegen.
Terwijl ik met de natte helm achter haar aan naar huis loop, droom ik alvast een beetje verder. Wordt dit de nieuwe hobby? Sta ik over een paar jaar met klamme handen langs een halfpipe? Of ligt het skateboard volgende maand naast alle andere hobby’s die ooit absoluut haar nieuwe leven zouden worden?
Geen idee. Maar voorlopig is er in ieder geval weer een meisje gaan skaten.
Het boek Skatekeet. Over skatebaorden, maar vooral over jezelf vinden
De elfjarige Keet voelt zich in haar klas steeds vaker alleen, nu haar beste vriendin naar de populaire make-upmeiden toetrekt. Dan ontdekt ze skateboarden. Op haar board voelt ze zich vrij en goed zoals ze is. Als er een nieuw skatepark in de stad opent, kan ze niet wachten om met lessen te beginnen. Maar de meeste jongens daar nemen Keet niet serieus, een mysterieus skatemeisje negeert haar compleet en thuis begint haar moeder steeds meer te zeuren. Ligt het dan allemaal aan haar?
‘Skatekeet‘ is het stoere en op eigen ervaringen gebaseerde verhaal van skateboarder Keet Oldenbeuving, geschreven samen met haar moeder, auteur Elsbeth Teeling. Extra leuk: naast Keets ervaringen lees je ook van alles over beginnen met skateboarden, met bijbehorende tips en tricks. Een tof en inspirerend kinderboek om zelf te lezen vanaf 8 jaar.
Het boek is vanaf nu verkrijgbaar bij de lokale boekwinkels of hier online bij bol.com.
Geen reacties