Elsbeth is oprichter van deze club, moeder van Keet (21) en Teun (15) en getrouwd met Henno. Ze ging afgelopen zaterdag naar het theater met Roos en haar elfjarige zoon Ties, en Neeltje en dochter Janne van tien.
We zijn er stil van. En wij niet alleen, het lijkt wel of de hele zaal nog met ingehouden adem zit te wachten tot er nog iets gebeurt. Maar de lichten gaan uit en als er een doek zou zijn, dan zou het nu vallen. De eerste persoon in het publiek begint te klappen, en dan gaan we allemaal.
We hebben gekeken naar de voorstelling Jeugdstorm. Een toneelstuk van het Zwolse gezelschap Jonge Honden. Het stuk begint met twee kinderen, Hanne en Chris (gespeeld door Katelijne Beukema en Lizzy van Vleuten) die op zomerkamp gaan. Door hun gesprekken kom je er al snel achter dat het kinderen zijn van ‘keurige NSB-ouders’. Kinderen die op school inmiddels geen vrienden meer hebben, gepest worden en regelmatig klappen krijgen door de ideologie van hun ouders.
Onder gelijkgestemden
Op het kamp zijn ze onder gelijkgestemden, maken ze nieuwe vrienden (Theo en Nicolaas) hebben ze een mooie en bijna onbezorgde tijd. Alhoewel daar ook dingen gebeuren en gezegd worden waar ze vraagtekens bij hebben (wanneer ben je precies van ‘het Arische ras’, wat is er dan slecht aan die ‘mensen met een ster’?)
Het wordt grimmer als de vrienden uit elkaar moeten en twee van hen naar de Hitlerjugend worden gestuurd. Als die twee ook echt moeten vechten. Als uiteindelijk de oorlog voorbij is en Nederland wordt bevrijd, de ouders van de kinderen de gevangenis in moeten en zij allemaal ergens anders in pleeggezinnen en tehuizen worden geplaatst.
Wat moet je zelf nog geloven?
Wat gebeurde er met de kinderen van NSB’ers na de oorlog? Wat doet het met jou als kind als je ouders geloven in een betere wereld die niet beter bleek te zijn? Wat moet je zelf nog geloven? Hoe kun je weer meedraaien in de maatschappij terwijl iedereen je fout vindt? Uiteindelijk drijft het zelfs de vrienden uit elkaar. En wat houdt je dan nog over?
En dat speelt dus allemaal door onze hoofden als het spreekwoordelijke doek valt. En we heel hard klappen voor de cast van dit stuk waarbij we zeker ook gelachen hebben. Maar terwijl we aan het einde van een voorstelling vaak joelen en uitbundig applaudisseren, is het applaus hier toch ingetogener. Niet omdat de makers het niet verdienen. Maar omdat dit ‘verhaal’ alleen maar verliezers kent.
Jeugdstorm: voor wie, waar en wanneer
Jeugdstorm is een 9+ familievoorstelling. Mijn 15-jarige zoon Teun was na afloop onder de indruk: ‘Nou, ik vind het meer twaalf-plus.’ Ties van elf kon zich daar niet in vinden. Hij vond het prima te doen voor zijn leeftijd en gaf de scherpzinnige analyse: ‘Het vertelt een bekend verhaal vanuit een ander perspectief.’ Ook Janne van tien vond het goed te volgen. ‘Maar,’ voegde ze toe, ‘ik had al veel over dit onderwerp gezien en gelezen.’
Het is dus echt een 9+ voorstelling, maar zeker ook interessant en toegankelijk voor oudere kinderen. En eentje waarbij je als volwassene zelf óók op het puntje van je stoel zit.
Jonge Honden speelt het stuk nog tot en met 21 december op verschillende plekken in het land. Bekijk voor de data en theaters hier de speellijst.
Geen reacties