Door: Kirsten Jassies, social media deskundige en moeder van Mauro (18) en Juno (16)
Toen ik voor het eerst het internet opging, moest ik de telefoonlijn bezet houden. Het modem piepte en kraakte, en ik typte handmatig het adres in van een ‘As The World Turns’-fansite. Geen Google, geen socials. Mijn eerste online ‘sociaal contact’? MSN. Maar ik was begin twintig, net te oud voor de tienerchatcultuur met geheimzinnige nicknames en eindeloze emoji verklaringen.
Fast forward naar nu. Ik ben vijftig, social media-deskundige, en moeder van twee pubers: Mauro van 18 en Juno van 16. Waar ik nog app, snappen zij. Snapchat is hun hoofdstraat voor communicatie: visueel, snel en speels. Fotootje met een emoji, hup verzenden. Ze praten ermee zoals wij ooit belden of MSN’den, alleen dan non-stop, de hele dag door.
TikTok is weer een ander verhaal. Dat is hun ontspanning, hun Netflix, hun tijdverdrijf. Geen contact met vrienden, maar eindeloze video’s die voor hen zijn uitgekozen. Je hoeft niks te zoeken, alles komt naar je toe. Lekker achterover hangen en consumeren. Voor ons voelt dat passief, voor hen is het de norm. En eerlijk: die algoritmes zijn briljant. Je blijft kijken.
Dat is meteen het verschil tussen onze generaties.
En dat is meteen het verschil tussen onze generaties. Wij zijn begonnen met internet als ‘plek’. Je liep ernaartoe, zette de computer aan, hoopte dat je moeder niet wilde bellen. Onze kinderen zijn erin geboren. Hun digitale wereld ís hun wereld. Daar leren ze communiceren, ontdekken ze wie ze zijn. Terwijl wij ons afvragen hoe we ze daar ‘vanaf halen’, weten zij niet beter.
We willen ze beschermen. Logisch. Dus stellen we regels in: geen socials onder de 13. Maar de realiteit? Ze hebben die accounts allang. Creatief met VPN’s, valse leeftijden, ze zijn sneller dan wij ooit waren. Platforms zetten nu AI in om leeftijden te controleren. Die ‘kijkt mee’, analyseert gezichten, gedrag… maar hoe precies? En wat gebeurt er met die data? Daar maak ik me zorgen over.
Niet perfect zijn, maar bewust.
En dan die schermtijd. Die proberen we te reguleren met limieten, timers en apps die een boom laten groeien als je offline blijft. Werkt soms. Maar wat beter werkt? Samen reflecteren. Ik heb met mijn kinderen afgesproken: we zetten allebei limieten aan op Insta en TikTok. En we praten erover. “Hoeveel uur zat jij erop vandaag? Wat heb je eigenlijk gezien?”
Niet perfect zijn, maar bewust. Zelf het goede voorbeeld geven. En vooral: blijven praten. In de auto, aan tafel, tijdens een wandeling. Vragen als: “Wat was het raarste op TikTok vandaag?” of “Wie volg jij waar je echt blij van wordt?” leveren vaak verrassende inzichten op. Social media hoort erbij. Net als leren fietsen of vriendschappen sluiten. En net als daar, hebben ze ons nodig om het te leren. Niet met controle, maar met gesprek.
Een oproep aan moeders (en vaders, en docenten)
We hoeven geen tech-experts te zijn. Maar we moeten wel betrokken zijn. Als ouder. Als opvoeder. Als gesprekspartner. Blijf nieuwsgierig naar wat je kind ziet, hoort en voelt online. Spreek ook eens met hun vrienden. Vraag wat zij meemaken. Luister zonder meteen een oordeel klaar te hebben. En als je beter wil begrijpen hoe die wereld in elkaar zit, wat er achter de schermen gebeurt, en hoe je daar samen sterker in kunt staan: lees mijn boek Het is allemaal de schuld van Social Media. Niet om met het vingertje te wijzen, maar om het gesprek te openen, thuis, op school, met andere ouders. Want alleen als we snappen hoe het werkt, kunnen we het ook samen beter maken.
Wil je meer lezen over social media, de generatieverschillen, de algoritmes en hoe AI nu verweven zit hierin? Bestel dan nu mijn boek!
Over Kirsten
Kirsten Jassies is moeder van Mauro (18) en Juno (16), en al meer dan twintig jaar bezig met digitale media. Ze geeft trainingen, schrijft, spreekt en denkt na over hoe technologie ons leven verandert, en hoe we daar slimmer, rustiger en bewuster mee om kunnen gaan. Haar boek Het is allemaal de schuld van Social Media schreef ze voor iedereen die wil snappen wat er nou écht speelt online. Vooral voor ouders zoals zijzelf is!
Geen reacties