Traditiegetrouw sluiten we het jaar af met elke dag een terugblik van steeds iemand uit ons bloggersteam. Vandaag blikt Elsbeth terug op 2025.
‘Ik snap er niks van,’ heb ik al tien keer geroepen de afgelopen twee dagen. ‘Ik heb me opgemaakt voor het eerste kerstdag-diner, en daarna heb ik hem niet meer gehad.’ Ik ben op zoek naar mijn kleine toilettasje met daarin de mascara, oogpotlood en concealer die ik dagelijks gebruik. Die altijd in de badkamer staat.
Het afgelopen jaar was ik wel vaker dingen kwijt. Mijn geheugen. Mijn humeur. Mijn ruimtelijk inzicht. Mijn hormonen.
Het was eigenlijk een heel goed jaar. We hadden een twee heerlijke uitjes in Frankrijk met het hele gezin en eentje naar een festival. We maakten een fantastische campervakantie door Engeland en Frankrijk en belandden zelfs onverwacht in Zwitserland. Er kwam een nieuw boek uit van Tischa en mij, ik organiseerde samen met Henno een succesvol congres en tekende een nieuw boekcontract, dit keer samen met Keet. Ik kreeg nieuwe gezellige kantoorgenoten die mijn werkdagen opfleurden en nieuwe schrijfopdrachten die mijn bankrekening aanvulden.
Een topjaar dus!
Maar met het verder afzwaaien van mijn hormonen voelt het aan het einde van het jaar ook alsof er een deken overheen lag. Die mijn enthousiasme dempt. Mijn sparkle is even zoek. Wat ik er dan weer wel voor terugkreeg was meer onrust en angst. Het hielp niet dat mijn dochter begin dit jaar in LA zat tijdens de bosbranden en in het najaar in China tijdens een tyfoon. Dat er een vriendin midden in een wandeling een epileptische aanval kreeg in mijn armen. Of dat ik in oktober dacht dat de bult op mijn oog iets ernstigs was. Dat het liedje ‘Voor alles bang’ van Sef ‘song van het jaar‘ werd, is wat mij betreft dan ook meer dan passend.
Wie bij ons in huis de sparkle wél volop vond was die van vijftien. Daarom hebben Henno en ik 2025 ook uitgeroepen tot zijn jaar. Het jaar dat zijn lijf ineens de lucht inschoot en zijn stem zakte. Zijn vriendengroep verdriedubbelde. Hij in de schoolband kwam, zijn eerste festival-ervaring had, naar duizend concerten ging, alleen of met z’n zus of vader. Het jaar waarin hij ’s nachts de weg kwijt raakte in Amsterdam, maar hem ook weer vond. Waarin hij stopte met musicalles, maar begon met DJ-les, en werd omarmd door VPRO’s 3 voor12. En het jaar dat hij knallend gaat afsluiten met zijn allereerste DJ-set op oud en nieuw.
We gaan dansend het jaar uit, op zijn muziek. Want van dansen maak je goeie stofjes aan, toch? Maar eerst ga ik nu een nieuw toilettasje kopen. Met nieuwe mascara en een nieuw oogpotlood. Misschien koop ik er wel wat glitters bij. Op naar meer sparkle in 2026!
Geen reacties