Iets met een lat

Irma is moeder van vijf kinderen. Haar zoon Guus is 6, haar eerste tweelingdochters zijn 3 en de tweede tweeling is alweer één! En dat voor iemand die voorheen had bedacht dat ze niet al te veel kinderen wilde, en zeker niet al te dicht op elkaar qua leeftijd. Bij ons op de club deelt ze hoe het haar en haar kinderschare af gaat!

Deze week heb ik 52 consulten gedraaid, een zestigtal gesprekken gevoerd, tientallen luiers verschoond, een handvol verse maaltijden aan mijn kinderen voorgeschoteld, 24 broodjes pindakaas/appelstroop/anders, namelijk: [..] gesmeerd, twee uur administratief bezig geweest. Drie stevige wandelingen gemaakt, drie krachttrainingen gedaan, twee wetenschappelijke artikelen gelezen, de moestuin in wording gefreesd, de plantjes in de kas gezaaid, een pony verhuisd, drie zere knietjes gekust, twee pleisters geplakt, zesmaal een baby in de gootsteen gebadderd. Cadeautjes gekocht, afspraken geregeld, gesprekken gevoerd met juf, een zwemtas klaar gemaakt, van twee meisjes haren gevlochten, voor zeven dagen boodschappen besteld.

Mijn oren hebben een pijnlijke hoeveelheid decibellen te verduren gehad.

Er is tegen me geschreeuwd, ik ben uitgescholden, ik ben geslagen en gebeten, er zijn meermaals meerdere vragen tegelijkertijd op me afgevuurd, mijn oren hebben een pijnlijke hoeveelheid decibellen te verduren gehad. Mijn verzoeken voor verlaging van mijn werkdruk binnen ons huishouden en een betere taakverdeling – ruim je eigen spullen op, gooi dit zelf in de prullenbak – werden meestal geweigerd. 
En dan hebben we het nog niet eens over de was gehad, en ook niet over de etensresten die zich driemaal per dag op de keukenvloer verzamelen. O, en de eieractie van school.

Nu is het vrijdagavond en lig ik op de bank, mijn hoofd tolt van vermoeidheid, en zeg ik tegen mezelf: kom op Irma, dóe eens iets.