Lees, relatie

I had a dream

Marieke is moeder van dochter Keet (7) en zoon Faas (4). Haar leven nam een totaal andere wending toen ze verliefd werd op Lara. Inmiddels woont ze samen met Lara en vormen ze met haar ex Reinier een gezellige modern family. Vanaf deze week kun je lezen hoe dit allemaal zo gelopen is en hoe het verder gaat.

“Je gelooft nooit wat ik heb gedroomd.” Met een mengeling van ongeloof, opwinding en schaamte zoek ik lacherig de blik van Reinier, die naast me in bed ligt. Hij draait zich om en kijkt me vragend aan. “Nou?”

Het is vandaag precies een jaar geleden. Een jaar geleden, dat ik wakker werd uit deze droom, die mijn leven voorgoed zou veranderen. Een droom, die allesbehalve bedrog bleek te zijn. Een droom, die wilder was dan ik ooit had durven… nou ja, dromen, zeg maar.

Een droom over Lara.

Ik kende Lara niet. Althans, niet echt, ik wist wie het was. Ik kende de stem, van de radio. Ik kende het gezicht, van een voetbaltoernooi lang geleden. En we zaten sinds een paar dagen met elkaar in een voetbalteam app-groep. Maar de liefdevolle Lara in mijn droom was een totaal ander persoon dan de felle versie van het voetbalveld, dan die bijdehante in de groepsapp. Deze persoon was zacht, kwetsbaar, kinderlijk bijna. En … woest aantrekkelijk.

“Seks met Lara? Die van de radio, uit je nieuwe voetbalteam? Nou, daar hoef ik me in elk geval geen zorgen over te maken,” grapt mijn man. Ik lach mijn ongemak weg.

Opluchting en teleurstelling dringen zich tegelijkertijd aan me op.

In totale verwarring type ik de naam in op Google. Lara Rense. 132.000 hits. Ik herken de zachtheid uit mijn droom, dwars door de buitenkant heen. Het lijkt alsof ik recht in Lara’s ziel kan kijken. Alsof de plaatjes van Google de Lara voor de buitenwereld tonen, maar ik de versie zonder filters zie. “Na een onstuimig liefdesleven ben ik eindelijk geland,” lees ik in een recent interview. Opluchting en teleurstelling dringen zich tegelijkertijd aan me op. Opluchting, omdat het duidelijk geen optie is. Teleurstelling, omdat het duidelijk geen optie is.

Toch geloof ik het niet. Mijn gevoel zegt me dat het niet klopt wat er staat. Ik lees meer. Over de eeuwige onrust, het fladderen, vreemdgaan. Over de verwarring om zich altijd een jongen én meisje gevoeld te hebben. Over een tumultueuze jeugd. Ik lees alles wat ik vinden kan. Precies dezelfde dingen die later gelezen zouden worden door iédereen in mijn omgeving. Dezelfde dingen die aanleiding zouden zijn voor ongevraagde opmerkingen. “Klinkt niet heel veilig, Mariek.” Of: “Weet je het heel zeker?”

Maar ik lees iets heel anders. Ik zie iets heel anders. Ik zie iemand die nog helemaal niet geland is. Iemand die gemaakt is om te vliegen. Ik zie een schild van oude pijn. Iemand die vastzit in een verhaal. Ik zie iemand die ruimte zoekt en ruimte nodig heeft. Ik zie het, want ik herken het. Ik voel een diepe verbinding, die ik op geen enkele manier kan verklaren.

Doe niet zo idioot, spreek ik mezelf toe. Het was maar een droom. Ik ben bovendien hartstikke hetero. Nee, één zo’n droom heeft absoluut niets te betekenen, besluit ik terplekke.

Maar ik weet, heel diep vanbinnen, dat er iets voorgoed is veranderd. Alsof ik een glimpse of the future had gezien. Ik voel dat ik mijn ogen niet langer kan sluiten. Voor de sluimerende eenzaamheid die ik al veel te lang voel binnen mijn relatie. Het werken, het vechten. Het gebrek aan verbinding. Aan gezien worden. Me geliefd voelen. Nee, deze skippybal kan ik niet langer onder water kan houden. Mijn hoofd wil niets liever dan oud worden met Reinier. Mijn gezin bij elkaar houden. Maar mijn hart weet het al lang. Veel te lang.

Het is vandaag precies een jaar geleden. Een jaar geleden, dat er iets in mij ontwaakte. Iets waarvan ik het bestaan niet wist. En mijn leven voorgoed zou veranderen.

Benieuwd hoe het verder gaat met Marieke en haar gezin? Ze deelt vanaf nu haar verhaal wekelijks. Het volgende blog kun je lezen vanaf woensdag 30 juni.

Wie is Marieke?

Marieke (36) is moeder van dochter Keet (7) en zoon Faas (4). Als doodgewone bakfietsmoeder in een stadje onder de rook van Amsterdam, nam haar leven een totaal andere wending toen ze verliefd werd op Lara. Inmiddels woont ze samen met Lara en vormen ze met haar ex Reinier een gezellige modern family. ‘Zo kan het dus ook,’ hoort ze regelmatig. Het inspireerde haar om de belangrijkste lessen, moeilijke momenten, grote inzichten en kleine kwetsbaarheden op papier te zetten voor de Club.

Met haar eigen bedrijf The Female Trail zet Marieke zich in voor een wereld waarin meer vrouwen hun plek innemen. Ze organiseert Fearless Female Retreats, doet PR voor vrouwelijke ondernemers én klimt regelmatig in haar pen. Zo schreef ze het kinderboek Mama is minister-president en werkt ze momenteel aan een vervolgreeks.

Haar levensmotto is ‘en-en’. Nuchter én spiritueel, bier én wijn, wintersport én zonvakantie, kracht én kwetsbaarheid, voorgerecht én toetje. Waarom kiezen?

Vorige bericht Volgende bericht

Ook leuk

1 Reactie

  • Reageer Tijd voor radicale eerlijkheid - Club van relaxte moeders 30 juni 2021 at 09:51

    […] je lezen hoe dit allemaal zo gelopen is en hoe het verder gaat. Vorige week schreef Marieke haar eerste blog, met hoe het allemaal begon met een […]

  • Laat je reactie achter