Leer, relatie

Wie is die man op de bank?

Aanstaande dinsdag is het Valentijnsdag! Dat vond ik nou een mooie gelegenheid om het hoofdstuk ‘Wie is die man op de bank?’ uit het boek Van achter het behang tot over je oren hier te delen. Om een beetje in de ‘mood’ te komen zeg maar….

Je hebt ooit gloedvol de liefde bedreven, je hebt ooit dagen met zijn naam in je hoofd rondgelopen, je hebt ooit nachtenlang samen wodka gedronken. Nu discussieer je wie er ’s nachts voor de derde keer uitgaat en vraag je je wel eens af: wie is die kerel die in mijn huis woont?

Er was een tijd dat je alle tijd en aandacht had voor elkaar. Dat je kon seksen wanneer je wilde. Uit eten ging als je daar zin in had. Vakantiebestemmingen uitzocht die romantisch waren en niet kidsproof. Tijden dat de liefde vanzelf ging. Maar met de komst van kinderen is er waarschijnlijk een hoop veranderd. Je gaat ongetwijfeld nu roepen: ‘Neeee, bij ons niet, wij zijn nog helemaal joeperdepoepie en hatseflats met elkaar’, maar zullen we even heel eerlijk wezen? Kinderen halen soms het slechtste in je relatie naar boven. Irritaties, ruzies, weinig energie, ze bevorderen bepaald niet de romantiek en ook je innerlijke seksgodin verkiest een potje slaap tegenwoordig maar wat graag boven het beest met twee ruggen. Wees gerust, je bent niet de enige, maar het goede nieuws is wel dat vlinders weer wakker te schudden zijn.

Verliefd is een keuze

Ze vragen er zo om, hè. Die kleine roze wezentjes, hulpeloos in hun wiegje, snakkend naar jouw aandacht, zorg en toewijding. Dat heeft de natuur mooi geregeld. Zodra wij kinderen baren, is onze hersenpan erop ingesteld om voor ze te zorgen. Maar kleine mensjes worden groot.

En dat betekent dat ze dat wat ze zo vaak roepen – ‘Zelluf doen!’ − ook best in de praktijk mogen brengen. Dat geeft jou immers de ruimte om je niet meer alleen om hen te bekommeren, maar ook om de aardige meneer die hun vader is.

Mocht je last hebben van schuldgevoel, weet dan dat je je kinderen een groot plezier doet als ze zien dat het goed gaat met hun ouders. Steek dus tijd in elkaar. Doe ook dingen zonder de kinderen, regel oppas of logeerpartijtjes en voel je daar vooral niet schuldig over. Zie het als een investering in het hele gezin.

En nee, dat is geen slap excuus om egoïstisch te zijn en je bloedjes aan hun lot over te laten. Het is een typisch gevalletje win-winsituatie, zoals John de manager zou zeggen. Die zou trouwens ook roepen dat verliefd zijn een keuze is en daar heeft hij helemaal gelijk in. De Amerikaanse psycholoog Arthur Aron toonde in 1997 met een experiment aan dat je zelfs twee vreemden verliefd op elkaar kon laten worden. Hij liet in een onderzoek twee mensen elkaar 36 intieme vragen stellen en vroeg ze daarna om elkaar vier minuten in de ogen kijken. Het experiment van Aron had groot succes: de proefkonijnen werden stapelverliefd en trouwden een half jaar later met elkaar. Kortom, heb je het idee dat jij en je partner een beetje aan het vervreemden zijn? Neem de tijd, durf elkaar een paar intieme vragen te stellen en kijk weer eens goed, diep en intens in elkaars ogen.

Zet jezelf weer aan

Miljoenen moeders kennen het vage schuldgevoel. Ze hebben gebaard, ze weten dat ze na zes weken weer mogen seksen, maar ze missen één ding: zin. Knoop dit in je oren: daar kun niets aan doen. Je bent niet plotseling preuts, frigide of a-seksueel, je hormonen zijn alleen met je aan de haal gegaan. Die mamahormonen, prolactine en oxytocine, zorgen ervoor dat je helemaal goed in de moederrol komt. Je bent verzorgender dan ooit en helemaal op je kind gericht. Ook dat heeft de natuur slim gefixt. Diezelfde natuur schroeft ook nog eens, zowel bij jou als bij je partner, het testosteronniveau omlaag. Het gevolg: je wilt je almaar op je baby storten en aan gefoezelefoos in de slaapkamer heb je totaal geen behoefte. Gebroken nachten en drukke schema’s, werken overigens ook niet al te stimulerend. Een deprimerend verhaal? Ja, maar er is godzijdank goed nieuws: je bent namelijk net een tv die op mute is gezet. Er lijkt geen leven in te zitten, maar met één druk op de juiste knop, sta je zo weer aan. De hormonen die de natuur heeft teruggeschroefd, kun je namelijk ook zelf weer activeren. Bijvoorbeeld door je gedurende de dag domweg al meer open te stellen voor seks. Zie je op straat een leuke vent? Glimlach naar hem. Warm jezelf een beetje op. Verleid jezelf om elke dag een paar positieve gedachten over seks te hebben. Dit klinkt duffig, maar dat testosteronspul is helemaal niet zo intelligent en laat zich makkelijk voor de gek houden. Zodra je aan seks denkt en seksueel actief bent, maak je er meer van aan. Zin in seks krijg je dus door seks.

Maar maar maar, zeg je nu, er kruipt de hele tijd kwijlend, jankend en poepend gespuis om me heen, dan kan ik toch niet een beetje geil zitten fantaseren over allerlei fysieke handelingen? Waarom niet? Met jezelf opwarmen hoef je niet te wachten tot de kinderen naar bed zijn. Voor kinderen is het helemaal niet slecht om hun ouders te zien flirten. Het is voor hen juist mooi om te zien dat flirten, kussen en in elkaars billen knijpen verbonden is met een langdurige relatie. Met de liefde. Zo houd je seks ook niet krampachtig buiten het gezin en leren kinderen dat het erbij hoort en het iets moois is om te delen.

Serviesgesneuvel

Goed, je hebt het op een gegeven moment voor elkaar: je bent geen non meer en hebt een levendig seksleven. Maar dat wil niet zeggen dat de relatie verder lekker loopt. Want juist kinderen hebben is voer voor discussie, ruzie en serviesgesneuvel. Jullie kunnen namelijk heel anders over opvoeden denken. Jij wilt bijvoorbeeld dat je kleuter zijn bord leeg eet en mes en vork gebruikt, terwijl je man het prima vindt als hij als een miereneter met enorme snuit zonder handen zijn doperwten van zijn bord hapt. En wat jou betreft mag de peuter ’s nachts best bij jullie in bed kruipen, terwijl je man vindt dat een kind in zijn eigen bed hoort te slapen. Misschien ook omdat hij bang is zijn net herstelde seksleven weer verruïneerd te zien.

Hoe je daar mee omgaat, dat kun je morgen lezen in het tweede deel van deze Relax Mama Masterclass! Wil je dit deel zeker niet missen? Dan kun je je ook voor de nieuwsbrief inschrijven met het formuliertje onderaan deze pagina.

foto staand boekDeze tekst komt uit ons boek Van achter het behang tot over je oren en is een deel van het hoofdstuk ‘De supermarktdriftbui en andere uitjesstress.’ De tips uit dit hoofdstuk zijn van opvoedkundige Eva Bronsveld. Naast tips van Eva vind je in  het boek ook columns van Miloe van Beek, Roos Schlikker en van mij. We sluiten ieder hoofdstuk af met een bingo of uitspraak zoals je gewend bent op de Club van Relaxte Moeders. Je kunt het boek hier bestellen (en ook inkijken). De prijs is €17,50.

Ja, ik wil de nieuwsbrief van de Club van Relaxte Moeders graag ontvangen!

* indicates required




Vorige bericht Volgende bericht

Ook leuk

1 Reactie

  • Reageer Wie is die man op de bank? Deel 2 – Club van relaxte moeders 13 februari 2017 at 12:44

    […] deel 1 van dit artikel van gisteren ging het over je (jaja!) seksleven. Hoe goed of slecht dat dan ook is, het is niet […]

  • Laat je reactie achter