Kleuter, Lees

Verdienen

Lisa is nogal goed in shoppen. Helemaal als ze een beetje ‘knorrig’ is ūüėČ

‚ÄėHeb je vandaag geknipt op school Mats?’ vraag ik mijn oudste.

‘Hoe weet jij dat mama?’

‘Oh, gokje,’ en ik werp een blik op de scheur in zijn broek die er vanochtend bij het lever-je-kind-op-school-af-moment nog niet zat. Hij kijkt zelf ook naar de broek. Ik zucht een ge√Įrriteerde moederzucht. Ineens begrijp ik het bestaan van die plak- en strijkapplicaties voor op kapotte knie√ęn. ‘Mama je bent knorrig,’ hoor ik naast me. Knorrig?! Nou wordt ie helemaal mooi. Misschien heb jij iets te veel Peppa Big gekeken, denk ik er knorrig achteraan.

Als ’s avonds al het geknor slaapt en de kapotte broek in de zak voor Afrika rust, open ik mijn laptop en de site van mijn favoriete webshop om een nieuwe broek te bestellen voor die arme jongenman. En een trui. Ok√©, en nog √©√©n. H√©! Wat zie ik? Een jurkje. Deze stond niet bij de zoekcategorie jongens, maat 116. Maar ach, het heeft zo moeten zijn denk ik dan altijd maar.

Hup, klik, klik en het winkelmandje raakt vol. Nog even verder kijken bij die andere webshop. Ook leuke jongensbroeken! En mamajurkjes… Voor ik het weet telt het winkelmandje zestien artikelen.

Niet goed voor mij dit, mompel ik tegen mezelf. Ik klik álles weer weg en besluit te gaan slapen. Dan wordt ik morgenochtend in elk geval rijker wakker, dan wanneer ik ook nog maar één minuut langer opblijf.

Met mijn ogen dicht mijmer ik nog wat na over de inhoud van mijn weggeklikte winkelmandje. In plaats van schaapjes, tel ik jurkjes. Van die mooie donkerblauwe leren jurkjes. En zwarte. En die met glitters. Lekker Kerstig. Maar verrek! Reality check. Ik had mezelf beloofd dat ik niets meer zou kopen. Heb mijn pinpas niet voor niets voor een week verstopt.

Ik denk aan de kapotte-broek-kleuter die spaart voor een brandweerkazerne. Met een pedagogisch verantwoord uitgewerkt spaarsysteem wel te verstaan. Met stickers. Die hij dan netjes verdient. Als hij zichzelf aankleed. Of Als hij in zijn eigen bed slaapt. Ik kan niet zomaar wat bestellen. Dan hoor ik morgen als de pakketbezorger aan de voordeur staat gegarandeerd ‘nee mama, je moet het √©√©rst verdienen.’ En gelijk heeft ie. Misschien moet ik ook zo‚Äôn stickervel voor mezelf maken.

IMG_20170331_074756_309Wie is Lisa?

Lisa is 28 jaar oud en moeder van zoon, Mats (4 jaar) en dochter Wiep (bijna 2 jaar). Na een studie in de zorg, werkt ze inmiddels al negen jaar met veel passie, plezier, liefde en vrolijkheid op dezelfde plek in de zorg.

Daarnaast heeft Lisa ook haar eigen blog: mamakakelbont.¬†Het idee voor haar blog ontstond, nadat ze besefte dat haar auto haar kantoor geworden was. Zo keurig als ze jaren geleden begon met schrijven (in een notitieboek gekregen van haar beste vriendin) eindigde het opschrijven van haar inspiraties op Facebook, in haar telefoon, laptop, √©n in dat notitieboek. ‚ÄėMaar ik betrapte mezelf ook vaker met schrijven op lege kauwgompakjes en bananenschillen,‚Äô voegt Lisa toe.

Vorige bericht Volgende bericht

Ook leuk

1 Reactie

  • Reageer Alex 21 december 2017 at 10:56

    ” de kapotte broek in de zak voor Afrika rust…”
    Dus die broek die voor zoonlief niet goed genoeg meer is, is wel goed genoeg voor een jongen in Afrika…
    Onze afdankers…
    Wat een wereld…

  • Laat een reactie achter op Alex Verwijder reactie