Lees, relatie

Slechte moeder

“Ik kan het niet. Waarom kan iedereen het en ik niet?”
Ik huil met grote uithalen. Mijn lief verzocht me vriendelijk om, nu de vakantie weer over is, de taakverdeling ’s ochtends te herzien. Die is op dit moment als volgt: hij staat op, laat de hond uit, maakt ontbijt, maakt mij en de kinderen wakker, kleedt de kinderen aan, ontbijt met ze, doet hun haren, smeert ze in met zonnebrand, verschoont de last-minute poepluier en brengt ze weg. En ik doe mijn best om niet à la The Exorcist in een bruggetje de trap af te lopen en als een bezeten vrouw met wild haar iedereen de stuipen op het lijf te jagen. Dus hij heeft een punt, de verhoudingen zijn inderdaad een beetje scheef. Ochtenden zijn niet aan mij besteed.

Dat zeg ik dan tegen mezelf, dat ik geen ochtendmens ben. Maar op dit moment twijfel ik of ik wel een echte moeder ben.

“Ik ben de enige! Ik ben echt de enige,” snik ik verder. “Ik lees alleen maar over moeders die tijdens de vakantie het heerlijk vinden om de hele dag hun kinderen om zich heen te hebben, boodschappen met ze doen zien als een uitje en ze het liefst de volgende ochtend al ophalen als ze ergens logeren. Moeders die zich schuldig voelen als ze hun kinderen een dagje naar de opvang brengen als ze maar één afspraak hebben staan. Ik breng ze en ga dan de hele dag op de bank Game of Thrones kijken en voel me daar helemaal niet schuldig over. Maar dat is kennelijk niet normaal, hoor ik me er eigenlijk ontzettend schuldig over te voelen. Ik vind het gewoon zo moeilijk dat ik er de hele dag voor ze moet zijn. Dat ik zo verantwoordelijk ben. Ik vind het al een opgave om mezelf aan te kleden en dan moet ik ook nog een peuter trotseren die per se zijn pyjama met de graafmachine erop aan wil houden of een kleuter die erop staat om haar allerdikste wintertrui aan te doen die ene dag dat de zon wel scheen.
Soms denk ik, ik had geen kinderen moeten krijgen. Bij die reclame van de landmacht zou bij mij zo’n hokje moeten staan met ‘ongeschikt’. En dan vraag ik me af of ik er spijt van heb. Maar dat kan toch niet? Ik kan toch geen spijt van ze hebben? Ik hou zo ontzettend veel van ze en ik wil het juist wel allemaal goed doen.”
Bij de laatste drie zinnen lukt het me alleen nog maar om de woorden per klemtoon hard snikkend uit te kermen.

“Misschien lukt het me daarom wel zo slecht om op te staan. Omdat ik gewoon weet dat ik die dag weer ga falen,” voeg ik toe.
Mijn lief is bij me komen staan en houdt me vast. Hij brengt me tot rust, zegt lieve dingen. Ik krijg weer wat lucht.

De volgende ochtend help ik mijn dochter met aankleden en doe ik haar haren in een Elzavlecht. En Pepijns haren in een staartje, want dat wil hij nu ook. Als ik de deur uitga omhelst Lieve me en geeft me wel twintig kussen achter elkaar.
“Lieve mama!” zegt ze.

Vorige bericht Volgende bericht

Ook leuk

35 Reacties

  • Reageer Merel 24 augustus 2017 at 19:45

    zo herkenbaar! ♥️
    dagje game of thrones kijken daar laadt een mens gewoon van op, vind ik tenminste 😉

    • Reageer Sanne Windey 24 augustus 2017 at 21:32

      Zou Daenerys dit nou ook hebben met haar draken?

    • Reageer Acceberes 25 augustus 2017 at 09:24

      Ik ken het ochtendgedeelte zonder geduld heel erg, maar het zonder schuldgevoel wegbrengen niet. Daarbij zit ik altijd in dubio. Alhoewel, het makkelijker wordennu ze ouder worden. Sinds een half jaar slik ik zelf Ritalin omdat ik de diagnose ADD heb gekregen. Het is nu een verschil van dag en nacht. Zelfs mijn kinderen viel het na 2 weken al op. Niemand hoeft meer op eieren te lopen. En ik heb veel meer geduld. Ik dacht ook altijd dat ik de enige was die het moederschap niet aankon.

  • Reageer Esther 24 augustus 2017 at 19:59

    Ik ben ook zo’n moeder! Ik vind het heerlijk als ze uit logeren zijn, of naar school of de bso of ergens anders spelen. Ik snap niet dat gescheiden moeders wenend op de bank hun kinderen missen, 3 dagen per week, ik zou er van opknappen. Ik zou wel raad weten met doe vrije uurtjes. Wetende dat ze weer terugkomen en dan vol in je armen duiken. En kussen en zeggen dat ze je gemist hebben. Dus ik snap je helemaal en dat maakt je echt geen slechte moeder.
    Maar ik draai wel het ochtendprogramma 🙌

    • Reageer Sanne Windey 24 augustus 2017 at 21:33

      Haha, ik geloof niet dat ik er een scheiding voor over heb, maar ik snap je punt! 😉

      • Reageer mar 24 augustus 2017 at 23:54

        nou inderdaad, echt!

  • Reageer Corine 24 augustus 2017 at 20:01

    Lieve Sanne,

    Je bent echt, ècht niet de enige. Ik weet zeker dat er veel meer zijn zoals jij en ik. Het opladen met game of thrones hebben we gewoon nodig. En waarom zouden we ons daar schuldig over voelen. Ze hebben het daar hartstikke leuk. Moederen is gewoon niet altijd leuk.

    Wees blij met je vent, ben ik ook. En wees niet te hard voor jezelf. Doe dan nog maar een extra dagje game of thrones. Je hebt het nodig.

    Ennuh… Die andere moeders doen ook maar wat hé…a

    • Reageer Sanne Windey 24 augustus 2017 at 21:34

      Haha. Ik voel me ook niet schuldig, maar voel me er vervolgens weer schuldig over dat ik me niet schuldig voel. Snap je het nog?

  • Reageer Carolien 24 augustus 2017 at 20:08

    Zo die was hartstikke raak! 😢 En 🎉 Ik ben niet de enige!!

    • Reageer Sanne Windey 24 augustus 2017 at 21:35

      <3

  • Reageer Saskia peeters 24 augustus 2017 at 20:18

    Ik snap je. Ik heb co-ouderschap en raad dat iedereen aan. Niet om je lief te verlaten als je hem lief hebt natuurlijk!! Maar het delen van je kind, met iemand die hem net zo lief heeft als jij, zodat je af toe wat tijd voor jezelf hebt vind ik fantastisch. En onmisbaar!!

    • Reageer Sanne Windey 25 augustus 2017 at 10:33

      Haha, ik snap dat best.

  • Reageer Roos 24 augustus 2017 at 20:32

    Net of ik over mijn eigen leven lees!

    • Reageer Sanne Windey 25 augustus 2017 at 10:34

      <3

  • Reageer Jans 24 augustus 2017 at 20:40

    Dankje!! Sanne!! Dat dit gewoon es gezegd mag worden….ik denk ook heel vaak….ik had geen kinderen “moeten willen krijgen” want pffff die godganzedag beschikbaar zijn pfffff maar ik ben wel wel zo’n moeder die de vakanties heerlijk vindt. Omdat we dan niet op tijd staan, en omdat we dan die ellendige schoolplein met al die andere moeders/vaders/kinderen niet hebben, dat we nergens aan hoeven te voldoen, geen ‘mijn kind wordt niet uitgenodigd voor een feestje’ verdriet. Gewoon lekker op onszelfjes. Geen prikkels en verwachtingen van buitenaf. Heeeeeelijk!!

    • Reageer Sanne Windey 25 augustus 2017 at 10:37

      “Je wist toch waar je aan begon?”
      Eh nee. Ja, theoretisch, maar de praktijk is toch andere koek hè?

  • Reageer Nathalie 24 augustus 2017 at 20:47

    Ik vind het helemaal niet gek, ben onwijs gek op mijn 2 kinderen maar vind het ook heerlijk als ik heel soms even tijd voor mezelf heb. Ben veel thuis voor ze en als ik dan naar mijn werk ga heb ik even ‘rust’ ;). Denk ook dat dat heel normaal is, onze kinderen zijn ook misschien wel heel blij als ze even zonder ons zijn haha.

    • Reageer Sanne Windey 25 augustus 2017 at 10:38

      Haha. Zo had ik het nog nooit bekeken. Zij vinden het inderdaad ook fijn!

  • Reageer Brecht 24 augustus 2017 at 21:00

    Dankje!

    • Reageer Sanne Windey 25 augustus 2017 at 10:47

      <3

  • Reageer Linda 24 augustus 2017 at 21:16

    Heerlijk deze eerlijkheid, thanx!!
    Hier ook een papa in huis die zorgt dat de kids gegeten, aangekleed en voorzien van fruit,drinken en lunchbox naar school toe brengt.
    Zodat ik niet mijn halve bak energie al verspilt heb voordat ik naar mijn werk vertrek.
    Geen groot fan van 6 weken zomervakantie en heb met regelmaat alleen tijd nodig om te kunnen opladen!

    • Reageer Sanne Windey 25 augustus 2017 at 10:48

      Je bent niet de enige! En ik ook niet, hoera!

  • Reageer Armanda 24 augustus 2017 at 23:06

    Dank je wel voor het delen!! ‘Fijn’ om te lezen dat andere moeders hier ook mee te maken hebben.
    Tijd voor onszelf is en blijft belangrijk, altijd aan staan is gewoon niet te doen😕

  • Reageer Just me 24 augustus 2017 at 23:10

    Dit alles doe ik alleen, iedere dag weer. Helaas geen dagje rust omdat de papa ze nooit haalt. Opa en oma dat niet meet kunnen en vrienden hun eigen leven hebben en wat verder weg wonen.

    🙁

  • Reageer Natasja 25 augustus 2017 at 05:47

    Volgens mij weet geen een moeder of vader hoe en wat en zit iedereen weleens in een dipje. Je kinderen houden onvoorwaardelijk van je als ze ook maar liefde van jou krijgen.

    • Reageer Sanne Windey 25 augustus 2017 at 11:10

      Ja, die liefde van kinderen naar hun ouders is inderdaad onvoorwaardelijk.

  • Reageer Anne 25 augustus 2017 at 08:04

    Herkenbaar. Toch zeg ik ook: praat hier eens met je huisarts over. Niet omdat er iets mis met je is, maar omdat het ook kan dat er fysiek of psychisch iets speelt waar je hulp bij kan krijgen.

    • Reageer Sanne Windey 25 augustus 2017 at 11:16

      Dank, ik ga hierover nadenken.

      • Reageer Wendy 26 augustus 2017 at 14:42

        Dit was ook mijn gedachte. Niet omdat het abnormaal is dat je je kinderen niet per se continu om je heen hoeft (hell no) maar als je schrijft dat je er al moeite mee hebt jezelf aan te kleden, kan het zijn dat er iets achter schuilt. Of niet, maar daar eens kritisch naar kijken kan geen kwaad

  • Reageer Eva 25 augustus 2017 at 09:54

    Hee, wat dapper en stoer dat je het deelt! Je bent niet alleen en niet de enige, ook al lijkt dat soms wel zo. Niet vergeten dat mensen (moeders) vaak alleen de mooie kant van zichzelf en het moederschap laten zien hoor. Elk normaal mens heeft behoefte aan tijd voor zichzelf en fulltime zorgen voor kleine kinderen is veel gevraagd. Wellicht voor de een wat meer dan voor de ander. Helemaal niks mis mee. Als ik dit zo lees zijn eerlijkheid en openheid krachten van jou en daar zullen je kinderen enorm veel aan hebben!

  • Reageer Janine 25 augustus 2017 at 14:18

    Eerlijk, held! Ik heb ook meer kinderopvang dan strikt noodzakelijk. Heerlijk die vrije uren, daar word ik een betere mama van

  • Reageer Lucinda 25 augustus 2017 at 15:35

    Prison break is ook zo’n heerlijke serie om te kijken, heel veel achter elkaar terwijl de kids even ergens spelen zijn. 😉 Voel je niet schuldig, zo’n oplaadmoment ( of uur haha) maakt je een leukere moeder omdat je daarna weer net wat meer geduld kan opbrengen en energie hebt om weer te zorgen voor je kids! Dus soms is het gewoon noodzaak! Veel liefs!

  • Reageer Marleen 26 augustus 2017 at 14:45

    De helft van de week gaan de kindjes naar hun vader. In begin vroegen mensen mis je ze niet. Zwaar he ze moeten missen. Eerlijk. Nee hoor ze krijgen daar net zo veel liefde en ik zie ze binnenkort weer. Mensen kijken je in het begin wel raar aan. Hun probleem.
    Voel ik mij schuldig nee.
    Ik ben ook geen moeder die huilend in de gang van het kinderdagverblijf stond of snikkend de eerste dag van de kleuters.
    Ik ben namelijk geen oermoeder zoals sommig moeders wel zijn. Ik houd van mijn kinderen maar ben ook een veel leuker mensen en moeder als ik tijd voor mijzelf heb.

  • Reageer 'Ben ik wel een echte moeder?' - FANTASTIC MOMS 28 augustus 2017 at 05:01

    […] in mijn achterhoofd, een zelfde soort stuk schrijf. Echter, ik las vorige week wel een blog van Sanne. Eentje die mij ontzettend […]

  • Reageer Angelique 28 augustus 2017 at 14:07

    Jemig ik kan wel janken bij je blog. Mijn man doet ook alle verzorging voor onze dochter. Terwijl ik in bed YouTube kijk, omdat het me amper lukt om mezelf überhaupt uit bed te krijgen. Ook het douchen doet hij. Ik ervaar het als heel zwaar om een kind te hebben. Heb ook ernstige psychische klachten gekregen na de geboorte. Vaak denk ik, als ik dit allemaal wist had ik hier niet voor gekozen. En laat mijn dochter nou ook Lieve heten….
    Echt dank je voor je blog!!!

  • Laat je reactie achter