Relax

Wat lezen wij deze zomer? 12 boekentips voor de vakantie

Zomervakantie: tijd om te lezen, of in ieder geval een poging tot lezen te doen! Ik heb het afgelopen jaar dankzij mijn nieuwe luisterboekenverslaving meer boeken uit dan in alle jaren ervoor. Deze vakantie ga ik het weer eens met papieren versies proberen. Ik vroeg ‘die andere moeders’, oftewel de anderen uit het bloggersteam wat zij van plan zijn om te gaan lezen deze zomer. En zo kwamen we samen tot dit fijne lijstje met vakantieboeken.

Sanne W. gaat voor deze drie boeken

Sanne: “Vijf jaar geleden postte ik onderstaande foto met bijschrift ‘links de stapel boeken die ik wilde lezen, rechts het boek dat ik voor de helft heb gelezen en daarachter: de schuldige’.
Gelukkig zijn Lieve en Pepijn iets ouder, hebben wij toegegeven aan campings met Nederlandse kinderen en vermaken ze zich prima. Kan ik mooi een boek lezen!”

Wees onzichtbaar van Murat Isik
Het eerste boek dat Sanne noemt is Wees Onzichtbaar van Murat Isik. Een boek dat ik afgelopen weken in één ruk als luisterboek heb geluisterd. Sanne: “De titel van dit boek vind ik mooi en onheilspellend. Het boek is gebaseerd op de eigen jeugd van Isik, waarin hij opgroeide in de Bijlmer met een tirannieke vader.” Samen met Concept M (zie hieronder) is dit echt ook mijn aanrader voor dit jaar.

Afbeeldingsresultaat voor Melk en Honing van Rupi KaurMelk en honing van Rupi Kaur 

Na de dikke pil van Murat Isik gaat Sanne voor een gedichtenbundel. Sanne: “Melk en honing is de vertaalde gedichtenbundel van Rupi Kaur. Gedichten zijn zo fijn om te lezen en dat doe ik te weinig. Je kunt er zo lekker bij mijmeren en wegdromen. Ik kwam de gedichten van Rupi Kaur via social media tegen en vind haar een sterk, eigen geluid hebben. Ik ben benieuwd naar de vertalingen van haar gedichten. Deze hangt bij mij op het toilet:

Lampje van Annet SchaapAfbeeldingsresultaat voor Lampje - Annet Schaap

Dit boek ligt ook bij mij klaar om mee te nemen. Ik voel me een beetje trots op dit boek want de schrijver Annet  Schaap is een buurtgenote van mij en haar zoontje zit bij Teun op school. Lampje is het debuut van Annet als schrijver. We kennen haar al als illustrator (bijvoorbeeld van de boeken Superjuffie), maar zoals Sanne zegt: “Nu tekent ze met woorden.”  Ze heeft met dit boek zelfs onlangs de Zilveren Griffel gewonnen. Sanne: “Bij het zoeken van boeken voor mijn kinderen grijp ik toch snel terug op boeken uit mijn eigen jeugd, terwijl er nu ook zulke mooie boeken geschreven worden. Ik ben erg benieuwd naar dit verhaal.”

Nu maar hopen dat de trampoline op de camping Sannes kinderen genoeg bezighoudt om drie boeken te kunnen wegwerken!

Afbeeldingsresultaat voor De acht bergen van Paolo CognettiSanne P. gaat de De acht bergen van Paolo Cognetti lezen

Sanne: “Begin dit jaar gaf ik De acht bergen van Paolo Cognetti cadeau aan een vriendin. Vanwege de boeiende onderwerpen in dit boek – vriendschap, liefde, familie en cultuurverschillen – zette ik het ook op mijn eigen wensenlijstje. Volgens een recensie is het verhaal ‘Net als een intensieve bergwandeling. Het brengt ontspanning én voldoening’. De perfecte combinatie voor op een ligstoel in de zon. Het boek werd trouwens ook DWDD boek van de maand.”

Inge leest Het Sexdagboek van Heleen van Royen

Inge: “In mijn blogs schrijf ik vaak over mezelf en mijn gezin en stel me daarin best kwetsbaar op. Dat doe ik om anderen een hart onder de riem te steken: jij bent niet de enige. Ik vind het belangrijk om eerlijk en open te zijn over wat ik meemaak. Ik merk dat niet iedereen het altijd snapt waarom ik zoveel over mezelf met anderen deel. Waarom ik de vuile was buiten hang terwijl ik bij het schrijven ook nog eens rekening houd met wie het allemaal zou kunnen lezen. Daarom wekt dit nieuwe boek van Heleen van Royen mijn interesse. Ik ben heel nieuwsgierig wat Heleen drijft om zo open en eerlijk te zijn over haar seksleven. Hield zij met het schrijven ook rekening met anderen? Ik lees in het eerste hoofdstuk dat haar vriend Bart in eerste instantie not amused was en er niets van wilde weten. Ik ben benieuwd of ik na het lezen van het Sexdagboek begrijp waarom Heleen dit boek móest schrijven, zoals ze in het eerste hoofdstuk schrijft. Hoe lang zou het duren dat ik de piemel, hard, zaad, borsten, pijpen, klaarkomen en vibrator zonder het schaamrood op mijn kaken kan lezen?

En ze leest Gespleten van Karin Slaughter

Ik ben gek op thrillers en ik vind de boeken van Karin Slaughter eigenlijk altijd goed. Het is goed geschreven en de uitkomst is altijd totaal anders dan je verwacht. Het klinkt cliché maar je weet tot het einde niet welke kant het verhaal op gaat. Verrassing volgt op verrassing en dat zorgt ervoor dat je door moet lezen. Wat me triggert in Gespleten is dat het gaat over een moeder-dochterrelatie. Andrea denkt haar moeder heel goed te kennen, maar dat blijkt uiteindelijk helemaal niet het geval. Nu ik zelf een dochter heb, merk ik hoe ingewikkeld die relatie soms kan zijn. Het is een spel van aantrekken en afstoten. Geven en nemen. Ik ben heel benieuwd.

Miloe leest De dag van de doden van Nicci French

Ik was er wel een beetje klaar mee, met de boeken van Nicci French. Oppervlakkig, saai, voorspelbaar vond ik ze geworden. Blijkbaar werkte het trucje niet meer. Ik werd fan van de Australische thrillerschrijver Michael Robotham en verslond al zijn twaalf boeken. Tot ik twee zomers geleden toch weer eens besloot een Nicci French te proberen. Ik hoorde goede verhalen over hun nieuwe serie met psychologe Frieda Klein in de hoofdrol. Het eerste deel greep me meteen, bloedspannend, goed geschreven, levensechte personages, meeslepend en af en toe een tikje gruwelijk. De ideale zomerboeken, heel toegankelijk maar niet te oppervlakkig. Drie jaar geleden las ik bijvoorbeeld het dikke boek ‘Een klein leven’ en brulde het hele strand bij elkaar. Toch wat minder passend bij een uitgelaten vakantiestemming, Helaas is De dag van de doden de laatste van de acht boeken uit de Frieda Klein cyclus. Ik ga er extra van genieten (en gruwelen, hoop dat het wel goed afloopt..) tijdens mijn aankomende thuisblijf- en verhuisvakantie.

Kiki gaat voor Het achtste levenAfbeeldingsresultaat voor Het achtste leven van Nino Haratischwili

Kiki: “Het achtste leven (voor Brilka) gaat over de invloed van je familieverhalen op je eigen leven. Het achtste levensverhaal staat voor het onbeschreven verhaal van Brilka. Zij krijgt van een tante zeven verhalen van de vrouwen voor haar verteld. Het speelt zich af vanaf 1900 en zo is het boek ook een historische beleving van een Georgische familie in een roerige periode. Vrouwen, geschiedenis, familieperikelen. En dat in meer dan 1200 pagina’s. Move over Netflix! Ik ga bingereaden deze zomer.”

Afbeeldingsresultaat voor Stromboli van saskia NoortLisa gaat voor Stromboli van Saskia Noort

“De woorden houden zich op rond mijn middenrif. Wat er ook gebeurt, hou vol, denk ik. Niet terugkrabbelen. Ik ben er bijna. ‘Als je zo graag uit elkaar wil, dan ga jij maar.’

Lisa: “Ik voor dit boek vooral door de schrijfster van dit boek, Saskia Noort. Ook het onderwerp waarover ze in Stromboli schrijft (een nieuwe start na haar scheiding), gaf mij een gevoel van herkenbaarheid naar mijn eigen leven en het lezen van sommige zinnen bezorgde me kippenvel. Het boek is een prachtig voorbeeld van de, voor sommige vrouwen, realiteit en eindigt in een woordenstroom vol van kwetsbaarheid.”

Gerelateerde afbeelding

Mijn tip: Concept M van Aafke Romijn

Ik las (eigenlijk: luisterde) vorige maand de debuutroman van Aafke Romeijn Concept M. Zodra ik hem uit had, miste ik het boek al. Daarom: lees dit boek! Het is anders, origineel en boeiend. Concept M. gaat over de 25-jarige Hava die lijdt aan de mysterieuze ziekte kleurloosheid. Het verhaal speelt in de nabije toekomst: 2020. Hava sluit zich aan bij een actiegroep die juist tégen de kleurlozen is en radicaliseert. Na een paar kleine aanslagen besluit Hava haar leven op te offeren om de maatschappij tot inkeer te brengen. Aafke schrijft als een trein. Ik wacht met smart op haar tweede roman.

Afbeeldingsresultaat voor Eindelijk Gewoon - Hayat

Ik ga lezen: Eindelijk Gewoon van Hayat

Hayat (pseudoniem) is advocaat en bakfietsmoeder. Ze heeft Marokkaanse ouders en een Nederlandse man. Voor Volkskrant Magazine schrijft ze columns over haar leven tussen twee werelden. Een paar van Hayats columns heb ik daar gelezen, maar lang niet allemaal. Nu zijn ze gebundeld in Eindelijk gewoon Hayat en ga ik de gemiste columns inhalen. En daar heb ik zin in! Want deze columns zijn deels heel herkenbaar, omdat Hayat een vrouw is als ikzelf, alleen kijkt zij net anders naar dingen die voor mij bekend zijn, doordat ze met heel andere ouders is opgegroeid. Het boek heeft humor, én ontroert. Een fijne verzameling behapbare verhaaltjes. Prima vakantievoer dus.

Tot slot: heb je deze al gelezen?

Wat mij nou helemaal leuk lijkt, is als ik op vakantie ook ons eigen boek tegenkom! En omdat ik heb gehoord dat visualiseren helpt, heb ik mijn vriendin Sylvana gevraagd het even voor te doen ;). Het goede nieuws is trouwens dat er nu al een tweede druk van ons columnboek komt, dus wie weet gaan we hem echt massaal tegenkomen op de stranden en langs de zwembaden. Die andere moeders doen ook maar wat is hét columnboek van de Club van Relaxte Moeders.  Heb je zo’n vakantiedag waarop je het ene moment je kroost nog wilt doodknuffelen, maar ze vijf minuten later het liefst met tent en al enkele reis naar huis wilt sturen, pak dan dit boekje erbij en verstop jezelf achter het wc-gebouw. Lees en ontdek: die andere moeders doen ook maar wat. Echt!

Heb je nog meer boekeninspiratie nodig? Vorig jaar maakten we dit blog met boekentips. Misschien staat daar nog iets van je gading tussen! 

Vorige bericht Volgende bericht

Ook leuk

Geen reacties

Laat je reactie achter