Alle artikelen van

inge-van-der-schee

Inge is getrouwd met Rudolf, die ze leerde kennen als vrijwilliger bij de Kindertelefoon. Ze is moeder van Quin (7) en Zora (1). Naast redacteur is ze ook anti-pest coordinator, omdat ze het belangrijk vindt dat kinderen veilig naar school kunnen. Maar alles wat ze als anti-pest coordinator heel goed weet, vergeet ze weleens tijdens het opvoeden. Daarover én over het krijgen van een tweede kindje schrijft ze graag. www.ingevanderschee.nl
  • Lees

    Enthousiast

    Ik was altijd in de veronderstelling dat enthousiasme aanstekelijk werkt. Maar bij Quin kun je maar beter heel gelaten over iets doen. Neem nou het dansen van Quin. Ik ben daar heel enthousiast…

  • Lees

    Iedereen is anders

    Quin doet dingen altijd net even anders dan anderen. Wordt er in de klas een stoomboot geknutseld en gaat bij iedereen de stoom naar links, dan waait de stoom bij Quin naar…

  • Lees

    Rijk

    ‘Rijk zijn betekent toch dat je veel geld hebt, mama?’ ‘Eh… Ja…’ ‘Zijn wij rijk?’ ‘Nou, we zijn in ieder geval niet arm.’ ‘Maar zijn we ríjk?’ ‘Tja, we hebben alles wat…

  • Lees

    Voor de nep

    ‘Ik doe gewoon alsof dit zo’n ding is… hoe heet dat ook alweer, mama?’ ‘Een heftruck.’ Quin heeft net filmpjes van werkvoertuigen zitten kijken en ik weet inmiddels dat hij het daarna…

  • Lees

    Laat maar

    ‘Mama? Zijn deze banden echt?’ ‘Wat bedoel je met echt, schat?’ ‘Nou, of ze echt écht zijn…’ Ik probeer erachter te komen wat hij bedoelt met echt. Want hij wijst naar de…

  • Lees

    Zeven jaar verschil

    Quin zit met opgetrokken schoudertjes op de bank. Met zijn armen over elkaar geslagen staart hij naar iets wat ik niet kan zien. ‘Wat is er met je, Quin?’ probeer ik. Hij…

  • Lees

    Driftkikker Zora

    Zora is dol op boekjes. Een paar keer per dag pakt ze zelf een boekje uit haar mandje en loopt ze achterstevoren met haar rug naar me toe mijn kant op. De…

  • Lees

    Een feestje zonder tranen

    Ik had het dit keer helemaal dichtgemetseld. Niets kon er meer misgaan. Dacht ik. Geen zeventig vreemde, vette kindervingertjes die aan zijn speelgoed zitten. Geen zeven paar sompige zandschoenen die zijn huis…

  • Lees

    Huilen bij het afscheid

    Toen Zora nog een kleine baby was, liet ik haar vaak huilend achter bij de crèche. Eigenlijk zette ze het altijd op een brullen als ik de kamer uitliep. Of dat nou…

  • Lees

    Kind van de klok

    ‘Quin, eet je yoghurt eens op.’ ‘Quin, je moet nog je tandenpoetsen!’ ‘Quin, let je op de tijd?’ ‘Quin, we moeten zo weg, hè?’ ‘Wil je nog gel in je haar?’ ‘Pak…

  • Lees

    Proefvakantie

    Quin wilde niet meer met ons op vakantie. En gelijk had-ie: deze zomer was er niet zoveel aan geweest. Als ik hem was zou ik ook niet nog een keer met mezelf…

  • Lees

    Zelf spelen

    Quin is er nooit een ster in geweest. In zelf spelen. Hij vindt het gewoon heel moeilijk om zelf te bedenken wat je allemaal met speelgoed kunt doen. Laatst waren we bij…

  • Lees

    Kwebbelkont

    Zevenentwintig kindjes met zevenentwintig zelfgemaakte hoedjes op staan zenuwachtig voor het digibord als de juf aankondigt dat de voorstelling zo gaat beginnen. Quin vindt het duidelijk spannend, maar probeert dat te verbloemen…